تأثیر زاویه پرتاب نور بر فضای میز ناهارخوریزاویه پرتاب نور یا Beam Angle یکی از عوامل مهم در تعیین ح

تأثیر زاویه پرتاب نور بر فضای میز ناهارخوریزاویه پرتاب نور یا Beam Angle یکی از عوامل مهم در تعیین حس و کیفیت نورپردازی میز ناهارخوری است. حتی با ثابت ماندن توان و نوع چراغ، تغییر زاویه تابش می‌تواند ظاهر فضا را کاملاً متفاوت کند.زاویه باریک (حدود 10° تا 20°) نور را روی محدوده کوچکی متمرکز می‌کند. در نتیجه مرکز میز روشن‌تر، کنتراست با محیط بیشتر و فضا نمایشی‌تر و دراماتیک‌تر دیده می‌شود. این حالت برای تأکید روی یک عنصر مرکزی یا ایجاد نورپردازی Accent مناسب است، اما ممکن است تمام سطح میز را یکنواخت پوشش ندهد.زاویه متوسط (حدود 24° تا 36°) معمولاً انتخاب مناسبی برای نورپردازی میز ناهارخوری است؛ زیرا هم تمرکز بصری روی میز حفظ می‌شود و هم سطح بیشتری از میز در محدوده نور قرار می‌گیرد. نتیجه، تعادل خوبی میان نور کاربردی و حس صمیمی فضاست.زاویه باز (حدود 40° تا 60° و بیشتر) نور را روی سطح وسیع‌تری پخش می‌کند. شدت نور در مرکز کمتر و اختلاف روشنایی میان میز و اطراف کاهش پیدا می‌کند؛ بنابراین فضا آرام‌تر و یکنواخت‌تر دیده می‌شود، اما تأکید بصری روی میز نیز کمتر خواهد شد.💡 نکته مهم: زاویه تابش را باید همراه با ارتفاع نصب چراغ، ابعاد میز، فاصله چراغ تا سطح میز و شدت روشنایی موردنیاز انتخاب کرد. هرچه چراغ بالاتر نصب شود، سطح پوشش نور بزرگ‌تر می‌شود.در یک طراحی حرفه‌ای، هدف صرفاً «روشن کردن میز» نیست؛ بلکه با انتخاب درست زاویه پرتاب نور، می‌توان تمرکز نگاه، کنتراست، حس صمیمیت و هویت بصری فضای ناهارخوری را کنترل کرد.