«بینایی دارد برمی‌گردد» وقتی جوان بودم پدرم ماهی آزاد صید می‌کرد. هرسال پاییز من را به پایین رودخان

«بینایی دارد برمی‌گردد» وقتی جوان بودم پدرم ماهی آزاد صید می‌کرد. هرسال پاییز من را به پایین رودخانه می‌برد و ماهی می‌گرفتیم. می‌شد که بعد از چند روز تنها یکی صید می‌کردیم، بعد دوتا، به سختی برای خانواده کافی بود، اما آنقدر بود که بدانیم روز بعد ماهی بیشتری…تا به حال یک بار موفق به دیدار خانم دکتر شادی داوری شده‌ام؛ آن هم در همایش «نقش‌گرایی» که گروه زبان‌شناسی دانشگاه بوعلی برگزار کرد. از دور که ایشان را می‌بینی، بانویی خوش‌پوش با لبخندی دائمی و زیبا بر لب است؛ اما وقتی با او هم‌کلام می‌شوی، دانش عمیقش در حوزه زبان‌شناسی و زبان‌های باستانی، توأمان در کلامش منعکس می‌شود. علمی که با خضوع و خشوع به شنونده عرضه می‌کند.در ارائه‌ی مقاله‌ای که در همان همایش داشت، دریافتم که می‌توان تبلور «معلمی» را در کنار «مادری» در او یافت و از محضر پرعطوفتش لذت برد. چند صباحی است که صفحه ایشان را در تلگرام دنبال می‌کنم و گاهی نیز مطالبی از ایشان را در صفحه‌مان به اشتراک می‌گذارم. حظ می‌برم از اینکه این‌همه خوبی را یک‌جا دارد. می‌خواهم به او بگویم: « خانم دکتر نازنین، همواره قدردانتان هستیم و شما تا همیشه "آدم‌حسابیِ" قصه‌ی ما خواهید ماند.»طاهره فیض لطف اله بیگیhttps://t.me/linguabasu