مسئول محترم، من یک دانشگاهی هستم. برای میهنم مسئولیت دارم که از آنچه آموخته‌ام، با شما، در هر پست و سمتی که هستید، چند کلامی درباره وضعیت خانه‌ام، دانشگاه، سخن بگویم. فضای ذهنی پرسشگر دانشجویان، خرد بیدار وطن در این هنگامه تاریخی است. فلسفه وجودی دانشگاه نیز، امکان برقراری دیالوگ علمی در فضایی با کمترین مداخله عوامل قدرت‌ است. مجازی شدن دانشگاههای کشور و رویکردهای هیجانی اخیر، منجر به نشنیده شدن نقد و اعتراض دانشجویان، تراکم خشم، و ضعف در هم‌افزایی این سرمایه فکری خواهد شد. اجازه ندهیم بیش از این، نیروی جوانانمان به مسلخ توحش رسانه‌های ضدملی بیفتد.دانشجویان بیداردل دانشگاههای کشور، به شکل‌های مختلف نارضایتی خود را از وضعیت نیمه تعطیل مجازی اعلام کرده‌اند. تجربه آنها در سال‌های پاندمی کرونا، آلودگی هوا و بزنگاههای حساس مشابه، نشان داده است که عدم حضور در دانشگاه، منجر به رادیکال شدن فضای فعالیت مدنی و میدان گرفتن نیروهای خشونت طلب‌ می‌شود.موج‌سواری جریان‌های اقتدارگرا از نیروی جوانان در خلال اعتراضات سراسری دی ماه سال جاری، که بر اثر تحریک هیجانات و سوءاستفاده از احساسات آنها به ورطه جنگ داخلی کشیده شد، مسیر آزادیخواهی و عدالت طلبی نسل جوان را دشوارتر کرده است. بخردانه نیست که در شرایطی که استقلال وطنمان آماج طمع نیروهای ضد ایرانی قرار گرفته، دانشگاه را از مهمترین داشته‌اش، نقد دانشجو، محروم کنیم.حضور دانشجویان در صحنه دانشگاه، از هر طیف و گرایشی، و با هر شعار و روشی، موید دغدغه‌مندی و شرافت نسل جوان ما برای وطن است. رفع تبعیض اقتصادی و فساد ساختاری و مقابله با استعمار نوین، به دست این نسل میسر خواهد شد. انسداد فضای گفتگو اما، منجر به افزایش خشونت و پراکنش بذرهای نفرت خواهد شد. امیدواریم مدارا و گذشت حداکثری با فریادهای تلخ دانشجویان رنجدیده صورت بگیرد، و تصمیم درباره مجازی شدن دانشگاهها، بازبینی و تعدیل شود.وهاب کریمیدانشجوی دکتری زبانشناسی دانشگاه تربیت‌مدرس تهران 5 اسفند 1404@linguists2b ☘️