با کمند زلف، خوبان بر صف دل می زنندآه ازین دزدان که ره را با سلاسل می زنندرهروان کعبه دل بی مروت نیس

با کمند زلف، خوبان بر صف دل می زنندآه ازین دزدان که ره را با سلاسل می زنندرهروان کعبه دل بی مروت نیستندکاروان را می کنند آگاه و غافل می زنندنقش حق چون موج آب زندگانی در نظرساده لوحان بر دل خود نقش باطل می زنندمی نهند آنان که دندان خموشی بر جگربخیه آسودگی بر رخنه دل می زننداز تنور لاله طوفان خزان سر می کشدعندلیبان رخنه دیوار را گل می زنندغنچه خسبانی که سر در جیب فکرت برده اندباده گلرنگ را در پرده دل می زنندصائب آن جمعی که زخم زندگانی خورده اندبی تأمل سینه بر شمشیر قاتل می زنند#صائب_تبریزی @llehad