هرچند حیا می‌کند از بوسه‌ی ما دوستدلتنگی ما بیشتر از دلهره‌ی اوستالفت چه طلسمی‌ست که باطل‌شدنی نیستا

هرچند حیا می‌کند از بوسه‌ی ما دوستدلتنگی ما بیشتر از دلهره‌ی اوستالفت چه طلسمی‌ست که باطل‌شدنی نیستاعجاز تو ای عشق نه سحر است نه جادوستای کاش شب مرگ در آغوش تو باشمزهری که بنوشم ز لب سرخ تو داروستیک‌ بار دگر بار سفر بستی و رفتیتا یاد بگیرم که سفر خوی پرستوستاز کوشش بیهوده‌ی خود دست کشیدمدر بستر مرداب چه حاجت به تکاپوست#فاضل_نظری @llehad