گاهی لازم نیست جواب همه سؤال‌ها را داشته باشی.بعضی آدم‌ها با این تصور به اتاق درمان می‌آیند که باید از قبل بدانند دقیقاً چه مشکلی دارند، چرا این‌قدر خسته‌اند یا از کجا باید شروع کنند.اما اغلب آنچه ما را به درمان می‌رساند، پاسخ‌ها نیستند؛سؤال‌هایی هستند که مدت‌ها بی‌پاسخ مانده‌اند.احساسی که نمی‌توانیم نامش را پیدا کنیم،رابطه‌ای که چیزی در آن آزارمان می‌دهد،یا خستگی‌ای که دلیلش را نمی‌دانیم.درمان قرار نیست جایی باشد که کامل و آماده واردش شوی.قرار است جایی باشد که بتوانی مکث کنی،به خودت گوش بدهی،و کم‌کم داستان زندگی‌ات را با وضوح بیشتری ببینی.گاهی اولین قدم درمان فقط همین است:اینکه به خودت اجازه بدهی ندانی.🌱سپیده رحمتروان‌شناس و زوج‌درمانگر