در نفی تطبیق مطلق زمانه ما با امام حسین(ع)از جمله آسیب‌هایی که به دین وارد می‌کنیم این است که برای ت

در نفی تطبیق مطلق زمانه ما با امام حسین(ع)از جمله آسیب‌هایی که به دین وارد می‌کنیم این است که برای تأیید خطوط و تصمیم‌های سیاسی خود، با یکی دانستن زمانه حاضر با گذشته تاریخ دین، مثلا از امام حسین مایه می‌گذاریم چنان‌چه می‌شنویم: «ما ملت امام حسینیم» یا «مثلی لا یبایع مثل یزید».در نتیجه، زیرا امام حسین الگوی ماست پس با آمریکا صلح و تفاهم نمی‌کنیم!برای تحلیل موضوع باید بدانیم که معنای «بیعت» در آن زمان یعنی «مشروعیت بخشی به حکومت». وقتی امام حسین با توجه به جایگاهی که دارد تن به بیعت دهد یعنی مرجعیت سیاسی و بالاتر، «مشروعیت دینی یزید» را قبول کرده است و در ظلم‌ها و نادرستی‌های حاکمیت او شریک است.اما آیا معنای مصالحه ما با آمریکا بر سر محور مقاومت و هسته‌ای که خسارات عظیمی را بر ما آوار کرده‌اند، به معنای مشرعیت بخشی به کدام بخش از مشروعیت سیاسی دولت آمریکا است؟! آیا با عدم مصالحه ایران، مشروعیت داخلی یا جهانی این کشور خدشه‌دار می‌شود؟یزید با مرجعیت سیاسی و دینی به دنبال نابودی دین حنیف نبوی بود و بیعت با وی همنوایی با این حرکت شوم محسوب می‌شد. اما آیا آمریکا به دنبال تغییر باورهای دینی ماست؟نظایر تطبیق تاریخی گزاره‌ها با یگدیکر و بهره‌برداری سیاسی از سیره بزرگان دین کم نیست و باید به جهات و زوایای این تطبیق‌ها پرداخت زیرا در صورت خطای تطبیق، دین ضرر خواهد دید.این را هم اضافه کنم که امام حسین، در باب عدم بیعت، خود را متولی امر دیگر مردم نمی‌دانست. در حالی که مخالفان امروزی مصالحه با آمریکا خود را ولی نعمت مردم می‌دانند بدون اینکه از اکثریت مردم در این باره نظرخواهی درستی داشته باشند.امام حسین بیعت اصحاب را برداشت و آنان را بر رفتن و ماندن مخیر کرد، آیا مدعیان امروزین ما اجازه می‌دهند مردم ما آزادانه بمانند یا بروند؟!@lotfi_mojtaba