بزرگ شدیم ،قد کشیدیم، دوستای جدید پیدا کردیم.جاهای جدید رفتیم.کارای جدید یاد گرفتیم.بلندتر خندیدیم، یواشکی‌تر گریه کردیم.صدها بار شکستیم، بدون اینکه کسی بفهمه رو زانوهایی که هنوز میلرزیدن بلند شدیم.خودمونو پنهون کردیم. بیشتر سکوت کردیم.کمتر نگاه کردیم.بله... ما بزرگ شدیم. رفتیم میون آدم بزرگایی که تموم بچگیامون آرزو داشتیم یه شب وقتی که خوابن کفشاشونو بپوشیم و توی حیاط خونه راه بریم و یک لحظه جاشون زندگی کنیم.اما یادمون نرفت!هیچوقت یادمون نرفت که پای این بزرگ شدن آرزو و رویاهایی رو فدا کردیم که یک روز در آغوش بزرگتر‌ها به امیدِ فردا سودای داشتنشون رو داشتیم.#فرگل_مشتاقی