پشیمانم از اینکه میترسیدم مدام از زندگی؛ چگونه رشد پیدا کرده ام در حصار این ترس ها؟؟راهی طولانی را ط

پشیمانم از اینکه میترسیدم مدام از زندگی؛ چگونه رشد پیدا کرده ام در حصار این ترس ها؟؟راهی طولانی را طی کرده ام و حالا من، از ترس هایم چنان عظیمت یافته ام که جز خودم، چیزی برای ترسیدن برایم باقی نمانده است؛ من، تنها از خود است که میترسم و ملالی نیست چون راه فراری نیست.به قدمت تاریخ در خود جنبیدم و جستیدم و حالا منتهی علیه من، ترس من، علیه خودم است.من از چیزی به اندازه ی خودم، دیگر نمیترسم.هرچند این نبود آنچه را که پی ش بودم در زندگی و حالا این است مثمره ی آن.