دوباره آسمان را حفره حفره میتراشماز وجودم لحظه ای راهیچ چیزی را نبینمکور گشتم ای عزیزمخوبی ت را من ن

دوباره آسمان را حفره حفره میتراشماز وجودم لحظه ای راهیچ چیزی را نبینمکور گشتم ای عزیزمخوبی ت را من نبینمای خدایا، لعنتم کنمن دگر چیزی ندارمگوشه ی عزلت بشینمعمق تاریکی ببینمتو نبودی آن کسی کهساخته بوده زندگی را؟خسته و نالان نبودممن مداما میدویدمنقطه ی پایان ندارداین مسیر رفتنی رارفته ام از خود عزیزمکوچ کردم، بی نصیبمهیچ فاییده نداردماندنم را، من عقیمم