‌‌گلِ نگاه تو، در کار دلربایی بود.فضای خانه پُر از عطر آشنایی بود به رقص آمده بودم چو ذرّه‌ای در نورز شوق و شور، که پرواز در رهایی بود. چه جای گل، که تو لبخند می‌زدی با مهرچه جای عمر، که خواب خوش طلایی بود! هزار بوسه به سوی خدا فرستادماز آن که دیدن تو قسمت خدایی بود. شب از کرانۀ دنیای من جدا شده بودکه هر چه بود تو بودیّ و روشنایی بود#فریدون_مشیری به کـــــــــــــــانال اصلی بپیوندید👇👇👇@Afsoune_Sher