دوتایی سمت میز رفتیم و مشغول خوردن شدیم که سر و کله ی فیلم بردار پیدا شد.من که عین خیالم نبود. اما ح

دوتایی سمت میز رفتیم و مشغول خوردن شدیم که سر و کله ی فیلم بردار پیدا شد.من که عین خیالم نبود. اما حامی از حرص رو به ترکیدن بود. خندم گرفته بود ولی انقد حرص خوردن حامی شدید بود که میترسیدم خندمو بروز بدم.بلاخره کار فیلم بردار تموم شد و رفت.همین که رفت حامی نفسشو پر صدا داد بیرون و گفت:_ چه گیری بود. ول نمیکرد. لیوان نوشابه رو به لبام نزدیک کردمو گفتم:_ سخت میگیری. اونم داشت کارشو میکرد دیگه. سکوت کرد. سرمو بلند کردم که با نگاه خیره ی شیطونش مواجه شدم. با شیطنت گفت:_ یعنی هرکی هر کاری که وظیفشه باید انجام بده؟ بی توجه به منظور حرفش گفتم:_ اره دیگه. سرشو نزدیکم اورد و زیر گوشم اروم گفت:_ منم امشب خیلی کارا وظیفمه. انجام بدم دیگه؟؟ نوشابه پرید تو گلوم. سرفه امونم نمیداد.فکرشم نمیکردم همچین چیزی و انقدر واضح بیان کنه. از سرفه هام خندش گرفته بود و اروم پشتمو ماساژ میداد تا سرفم قطع شه. با خنده گفت:_ بابا خودت گفتی.. چشم غره ای بهش رفتم و گفتم:_ خیلی بیتربیت شدی. چشمکی زد و گفت:_ دیر فهمیدی. سرت کلاه رفت.سرمو تکون دادم و گفتم:_ از دست تو..دیگه تا اخر شب جفتمون مشغول دیدن بقیه و جواب دادن به تبریکاشون شدیم.کم کم همه در حال رفتن بودن. مامان فاطمه اومد سمتمونو گفت:_ مامان جان دیگه باید بریم.بلند شین راه بیوفتین.حامی باشه ای گفت و باهم از جا بلند شدیم.اروم گفتم:_ حامی کجا میریم._ خونه خودمون دیگه.