از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگرانرفتم از کوی تو لیکن عقب سر نگرانما گذشتیم و گذشت آنچه تو با ما کردیت

از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگرانرفتم از کوی تو لیکن عقب سر نگرانما گذشتیم و گذشت آنچه تو با ما کردیتو بمان و دگران، وای به حال دگرانرفته چون مه به محاقم «که نشانم ندهند»هر چه آفاق بجویند، کران تا به کرانمی روم تا که به صاحب نظری باز رسممحرم ما نبود، دیده ی کوته نظراندلِ چون آینه ی «اهل صفا» می شکنندکه ز خود بی خبرند این ز خدا بی خبراندل من دار که در زلف شکن در شکنتیادگاری ست ز سر حلقه ی شوریده سرانگل این باغ به جز حسرت و داغم نفزودلاله رویا «تو ببخشای به خونین جگران»ره بیداد گران، بخت من آموخت تراورنه دانم تو کجا و ره بیداد گرانسهل باشد همه بگذاشتن و بگذشتنکاین بود عاقبت کار جهان گذران«شهریارا» غم آوارگی و در به دریشورها در دلم انگیخته، چون نوسفران#شهریار@loving4_u