الیگارشی چیست و چه می کند؟ عجم‌ اوغلو و رابینسون در مقدمه کتاب چرا ملت ها شکست می خورند، توجیه جالبی از علت کمتر توسعه یافتگی ملت ها ارائه داده اند(نقل به مفهوم):سیاستمدار می‌داند که اگر امکان‌استفاده از فرصت های اجتماعی و اقتصادی برای همگان میسر باشد، رشد اقتصادی افزایش می یابد. دسترسی برابر شهروندان به قدرت اقتصادی و فرصت های اجتماعی برای بهبود عملکرد اقتصاد ملی مفید و بلکه ضروری است. اما برای سیاستمدار خطرناک است؛ زیرا قدرت اقتصادی به تدریج به حوزه های دیگر سرایت خواهد کرد و قدرت او را به خطر خواهد انداخت.سیاستمدار می داند که کارایی بیشتر، به معنای رفاه بیشتر مردم و حتی مالیات بیشتر است، ولی این کارایی مقدمات و نتایج سیاسی دارد که برای سیاستمدار ممکن است پرهزینه باشد. سیاستمداران بر سر این دوراهی، عموماً ترجیح می‌دهند که اقتصاد و سیاست را به گروهی محدود واگذار کنند؛ گروهی که حافظ منافع سیاسی آنان باشند. این مسیر همان اندک‌سالاری یا الیگارشی است.هر جا شکوفایی اقتصادی به بار می‌نشیند، الیگارشی رخت بر بسته و هر جا اقتصاد زمین می‌خورد، الیگارشی حاکم است. تجربه کشورهای مختلف از اروپای شرقی و شوروی پیشین گرفته تا آفریقا و آمریکای لاتین، مسجل ساخته است که می‌توان در حکومت‌های اندک‌سالار (الیگارشی)، با سرمایه‌گذاری‌های دولتی، حمایت از صنایع داخلی، خصوصی‌سازی، آزادسازی قیمت‌ها، تجارت آزاد و... گامی به‌سوی رفاه ملی است.مساله اصلی باورمندان به توسعه ملی، درک این‌معادله است که رشد مداوم و توسعه، بدون‌ حذف الیگارشی ناممکن است. و نیز بدون دانستن فن مبارزه با الیگارشی، امکان‌ حذفش وجود ندارد؛ و تا اندک‌ سالاران سیاست و اقتصاد را در اختیار دارند، امکان توسعه متمایل به صفر است. وظیفه ملی گرایان فراگرفتن دانش مبارزه چگونگی کنار گذاشتن اندک سالاری است.#یدالله_کریمی_پور #karimipour_k