جولانکدۀ پرتو ماهند کتان‌هاپیشینیان بر آن بودند که جامه‌ای یا پارچه‌ای موسوم به کتان که از برگ‌های گ

جولانکدۀ پرتو ماهند کتان‌هاپیشینیان بر آن بودند که جامه‌ای یا پارچه‌ای موسوم به کتان که از برگ‌های گیاهی به همین نام بافته می‌شود، در برابر نور ماه می‌فرساید و می‌گدازد و تاب و تحمل مهتاب را ندارد. این باور خرافی دستمایه خلق بسیاری از تصاویر شاعرانه در ادب فارسی شده است. در حدی که دانش اندک من به من می‌گوید، یکی از بهترین تصویرسازی‌های ماه و کتانی را در اشعار خداوندگار سبک هندی، بیدل دهلوی می‌توان یافت. آنچه در ادامه می‌آید، گزیده ابیاتی از او است که در ذائقۀ صاحب این قلم، مقبول افتاده و از آنها حظِّ وافر برده‌ام. امیدوارم جان شما نیز چون من از خواندن آنها به اهتزاز درآید..〰 م. اعتمادی‌نیایکم مرداد ۱۴۰۵در پردۀ دل غیر خیالت نتوان یافتجولانکدۀ پرتو ماهند کتان‌ها▪️در خیالش محو شد آثار مناین کتان را شست آخر نور ماه▪️به عالمی که تو باشی کجاست هستی ما؟کتان غبارِ خیالِ قلمرو ماه است▪️کتان چون شسته گردد ماهتابستبرو ای سایه در خورشید گم شو▪️پیش خورشیدش مرا از صبح بودن چاره نیستهر کجا او ماه باشد من کتان خواهم شدن▪️فنای ما چمن‌آرایِ بی‌نقابیِ اوستبه قدر چاکِ کتان ماهتاب می‌خندد▪️هستی ما را سراغ از جلوۀ دلدار پرساین کتان آیینه پیش ماهتاب انداخته▪️خیال وصل تو پختن دلیل غفلت ماستکتان چه صرفه برَد در قلمرو مهتاب؟!▪️نفی ما، آیینهٔ اثبات اوستگر کتان گم شد، مه آوردیم ما▪️لباس عافیت از دهر اگر هوس داریز ماهتاب کتان و حریر از آب طلب▪️هستی من تا به کی باشد حجاب جلوه‌ات؟آتشی در پنبه، ماهی در کتان دزدیده‌ام