وقتی آدمی با حرص و ولَعِ کمتری کامروایی‌های خود را پی می‌گیرد و با هول و هراسِ کمتری از ناکامی‌ها می‌پرهیزد، در کمال شگفتی، جهان او را کامرواتر می‌سازد. تو گویی جهان، چشم و دل‌سیرانِ خود را بیشتر ارج می‌نهد. دوش با من گفت پنهان کاردانی تیزهوشوز شما پنهان نشاید کرد سِرِّ مِی‌فروشگفت آسان گیر بر خود کارها کز رویِ طبعسخت می‌گیرد جهان بر مردمانِ سخت‌کوش〰 م. اعتمادی‌نیا۸ تیر ۱۴۰۵ ه- ش