اصلا می‌دونید ندای اکودار «گی‌... گی‌... گی...» روزی چند بار ممکنه در مغز یک مرد پلی بشه؟ بذارید این

اصلا می‌دونید ندای اکودار «گی‌... گی‌... گی...» روزی چند بار ممکنه در مغز یک مرد پلی بشه؟ بذارید اینو تعریف کنم.رفته بودم مغازه ترشیجات و سبزی و آبلیمو و آبغوره و این چیزها یه خریدی بکنم. وارد مغازه شدم بوی خوبی حس کردم و نمی‌دونم چرا این دیالوگ از دهنم دراومد که: «مغازه‌تون چه بوهای خوبی میده». فروشنده هم که متاسفانه آقا بود در جواب گفت: «بله اینجا بوها و رایحه‌های مختلف با هم ترکیب میشن و بوی خوشی ایجاد میشه. تا هر چقدر خواستین می‌تونین تو این فضا از بوها لذت ببرین». حالا من یه مکالمه گی‌طور رو شروع کردم تو چرا ادامه میدی مرد حسابی؟فکر کن زیر یه سقف دوتا مرد داشتن به احساسات خودشون اهمیت می‌دادن و در موردش گفت‌وگو می‌کردن. بهرحال فضا اون‌قدر سنگین شد که فکر کردم ادامه پیدا کنه ممکنه از پشت دخل بیاد بیرون و لبو از هم بگیریم. پس سریع تمام تستسترون بدنم رو جمع کردم و لگدی به یه دبه ترشی لیته (چرا اسمش رو دقیق باید بدونم؟) زدم و گفتم: «این کصشرمصشرها چند؟ زن‌من‌ها از این‌ها درست می‌کنن به خورد ما می‌دن بدی نیست». فروشنده گفت: «بله ترشی لیته‌های ما از بهترین بادمجان‌ها و سرکه‌ها و گلپرها و ترخون‌ها و مرزه‌ها درست شده و قابل شما رو نداره». من چرا باید این همه اسم سبزیجات باید جزییات یادم بمونه آخه؟ مرد باید هر بوی سبزی می‌شنفه بگه بو‌ قرمه‌سبزی میاد.‌ دیدم نه این ول کن نیست، سعی کردم جو رو مردونه‌تر کنم. گفتم: «ترشی خوب مثل روغن ترمز می‌مونه. ترمز مرد رو می‌کشه» و با چشام به پایین‌تنه اشاره کردم. فروشنده گفت: «بله مثال جالبی بود». دیگه گفتم: «باس به زنم بگم خودش بیاد خرید من سر در نمیارم، اشتب می‌کنم» (دیگه رفته‌رفته محمدعلی کشاورز تو فیلم مادر داشت کالبد من رو می‌شکافت و بیرون می‌زد) فروشنده گفت: «هر طور راحتین جناب». و زدم بیرون. الانم هر کار می‌کنم اسم سبزی‌ها با بوشون و جزییات از ذهنم نمیره. وا!