خم می‌شوم و چشم‌های خیس شده‌ام را روی دست‌های عزیز می‌مالم.مادرم چیزهایی می‌گوید که هر چه سعی می‌کنم معنای آن‌ها را بفهمم نمی‌توانم. می‌گوید از این که در دنیای به این بزرگی کسی به فکر خداوند نیست غمگین است.می‌گوید آن قدر دلش برای خداوند می‌سوزد که گاهی شب‌های جمعه تا صبح برای او گریه می‌کند.بعد دست‌هایش را در موهام فرو می‌برد و می‌گوید: "گاهی هوس می‌کنم بمیرم." 📚 عشق روی پیاده رو👤 مصطفی مستور