یوقتایی هست که فکر میکنی،داری غرق میشی و هر چی دست و پا می زنی بیشتر فرو می ری…مثل وقتایی که بغض را

یوقتایی هست که فکر میکنی،داری غرق میشی و هر چی دست و پا می زنی بیشتر فرو می ری…مثل وقتایی که بغض راه گلوت رو بسته،با اون زمانایی که،هر چی بیشتر میری،نمیرسی و به هر دری میزنی بستست..وقتایی که به هر ریسمانی چنگ میزنی و از هر نردبونی بالا میری،اما به وسطای راه که میرسی،پله های نردبون شکستست و مجبوری به عقب برگردی…همون وقتایی که دستات یخ میکنه و با هر تغییری دلت می لرزه و اشکت روی صورتت سر میخوره…وقتایی که تو تاریکی مطلق می شینی و یاد خدا میفتی…تازه میفهمی اول و اخر هر چیزی دست خودشه…هیچ ناجی ای جز خدا نیست..اینجور وقتاست که فقط یه اضطراب داری،نکنه فکر کنه، فقط خدای ناخوشی منه…اماتو نمیدونی که،نور از جایی وارد میشه که درد داری و شکافته شده…اونجاست که تو جوونه میزنی وبا خودت میگی :خدا دقیقا همین شکلیه…،شبیه نور در اوج تاریکی…#مائده_نواب@m_naavab🌱🧡