لطف دخترمن نمی گویم که زهرا دختر پیغمبر استامتداد مصطفی هم با همین تک دختر است« بی ملاحت آن پدر کو ر

لطف دخترمن نمی گویم که زهرا دختر پیغمبر استامتداد مصطفی هم با همین تک دختر است« بی ملاحت آن پدر کو را نباشد دختری» (1)این مَثل در آن « انَا اَملَح » به معنا مُستر استمصطفی هم از نشاط فاطمه بشّاش بوددر تبسّمهای احمد ، لطف دختر مضمر استبا سکوت سبز و لبخند ملیحش می سرود :دختری دارم که از صدها پسر هم برتر استمن نمی گویم که زهرا با علی همخانه بودیا که شیر بیشه ی اندیشه او را شوهر است ،حرف دیگر دارم از دل می سرایم نغمه ای ،سوز سازی در سرم با خون دل خنیاگر است:صد نگو ، گر صد هزاران فضل باشد با علیفاطمه یک فضل دیگر دارد : او یک مادر استمادری را مثل و مانندی نباشد جز خدااین خدای خاکی و کوچکنما هم مهتر استآسمانی یازده خورشید از او سر می زندمهر را رنگین کمال عصمتش پیغمبر استفاطمه فرزانه ، فرزندِ بهارِ عقل بودسالک اندیشه را هر کلمه از او رهبر استسطرسطر خطبه اش فصل الخطاب گفت و گوهر سخن از انتقادش خصم را رسواگر استاز فدک تا فاطمه ، از فرش تا عرش است فرقباغبازیها کجا سیمرغ را بال و پر است ؟!هرچه در وصفش بگویم باز کمتر گفته امهر چهار دفتر به مدحش گفت و گویی کمتر استآیت تطهیر و « کرّمنا بنی آدم » ببینسوره ای از بیکران قرآنِ فضلش کوثر استتا شنیدم کربلا را با دو زینب زمزمهتازه فهمیدم که آری اصل کوثر ، دختر استتا قلم قد می کشد از قدر کوثر گفته اندتا سخن سر می زند در وصف دختر ، دفتر استتا غزل را حافظی باشد ، سخن را صائبیزن به زیبایی مثل ، هر دختری هم دلبر استوحی و الهامی که بر آیینه اشراق آورد ،سهم احساس برین در جنس زن افزونتر استمرد مردان هم که باشی باز محتاج زنیبا وجود فاطمه ، کامل ، کمال حیدر استدر ستایش صد سخن سر می رسد در وصف اومرتضی را گوش کن این عرصه را هم صفدر استگفت خود را تا نپنداری که جسم کوچکی ،آدمیت عالمی دارد که از عالم بر استدر ستیغ این سخن مولا به زهرا چشم داشتمشرق اشراق را زهرا « جهانِ اکبر » است (2)قدر زهرا می شود روشن به روز رستخیزفاطمه در فصل فردا محشر اندر محشر استشب سحر شد حرف آخر را بگویم والسلام :فاطمه خود عالمی دارد ، جهانی دیگر است محمد صحتی سردرودی / 21 / 3 / 86 / قم.1 . ترجمه گونه ای از ضرب المثلی به زبان ترکی که گوید:« قیزسیز بابا : دوزسوز بابا » یعنی پدر بی دختر، پدر بی نمکی است .2 . اقتباسی از سخنی سبز و منسوب به مولا علی علیه السلام : « اَ تزعم انّک جرم صغیرُ / وَ فیک انطوَی العالَم ُالاکبرُ( آیا تو –انسان- می پنداری جرم کوچکی و حال آن که جهانِ بزرگتر در وجودت پیچیده و نهفته است؟).@m_sehati