از فیلم «تیغ و ابریشم» که گفتمانی مجرم‌انگار دربارۀ معتادان دارد تا «باد و شقایق» که ایدۀ معتاد به‌م

از فیلم «تیغ و ابریشم» که گفتمانی مجرم‌انگار دربارۀ معتادان دارد تا «باد و شقایق» که ایدۀ معتاد به‌مثابۀ مجرم را به چالش می‌کشد تا فیلم «سنتوری» که معتاد را به‌عنوان بیمار بازنمایی می‌کند، فقط دو دهه فاصله است؛ دو دهه‌ای که البته نشان از تغییرات بزرگ در سطح جامعۀ ایرانی نیز دارد.