درگیر تو بودم که نمازم به قضا رفتدر من غزلی درد کشید و سرِ زا رفتسجاده گشودم که بخوانم غزلم راسمتی ک

درگیر تو بودم که نمازم به قضا رفتدر من غزلی درد کشید و سرِ زا رفتسجاده گشودم که بخوانم غزلم راسمتی که تویی عقربه قبله نما رفتدر بین غزل نام تو را داد زدم ، دادآنگونه که تا آن سر این کوچه صدا رفتبیرون زدم از خانه یکی پشت سرم گفتاین وقت شب این شاعر دیوانه کجا رفت !؟من بودم و زاهد به دوراهی که رسیدیممن سمت شما آمدم او سمت خدا رفتبا شانه شبی راهی زلفت شدم اما ...من گم شدم و شانه پی کشف طلا رفتدر محفل شعر آمدم و رفتم و ... گفتندناخوانده چرا آمد و ناخوانده چرا رفت !؟می خواست بکوشد به فراموشی ات این شعرسوزاندمش آنگونه که دودش به هوا رفت .#محمد_سلمانی