زندگی درمورد تحمل ابهامه.این‌که بی‌قراری‌تو تاب بیاری و هم‌‌چنان ادامه بدی.این‌که ندونی چی میشه اما بازم ادامه بدی.هیچ‌کس هم هیچ راهی نداره که بیاد و همه چیزو برات روشن و آینده رو بر ملا کنه یا راه نشونت بده.همه چیز احتماله، هر اتفاقی ممکنه بیفته و هیچ‌وقت همه چیز اون‌جور که پیش بینی کردی پیش نمیره. همیشه اتفاقات غیرمنتظره‌ای هم میفته. حتی اگر تمام احتمالات ممکن رو در نظر گرفته باشی باز زندگی فراتر از ذهن توئه و بلده غافل‌گیرت کنه.آخرش راهی نمی‌مونه جز این‌که توام هرروز به نیت کشف و شهود چشم باز کنی و زندگی کنی و جلو بری ببینی چه اتفاقایی منتظرته!نمیگم روتین و برنامه‌ریزی نداشته باش. میگم سعی نکن اوضاع رو کنترل کنی. چون کنترل نمیشه. فقط خودت اذیت میشی.بذار زندگی غافل‌گیرت کنه. بهت درس بده. بزرگت کنه. شاید جوری که زندگی می‌چینه، بهتر از جوری باشه که مغز تو می‌چینه.که اصلا شاید اگر این ابهام نباشه، زندگی جذابیت خودش رو از دست بده و معنی نداشته باشه ادامه دادن.مثل قصه‌ای که بدونیم تهش چی میشه و دیگه مزه نمیده دنبال کردنش.#مانگ_میرزایی@maangmirzaei