چشمی که دائم عيب‌های ديگران را ببيند، آن عيب را به ذهن منتقل مي‌کند.و ذهنی که دائما با عيب‌های ديگرا

چشمی که دائم عيب‌های ديگران را ببيند، آن عيب را به ذهن منتقل مي‌کند.و ذهنی که دائما با عيب‌های ديگران درگير است، آرامش ندارد، درونش متلاطم و آشفته است.در عوض چشمی که ياد گرفته است هميشهزیبایی‌ها را ببيند، اول از همه خودش آرامش پيدا می‌کند. چون چشم زيبا بين عيب‌های ديگران را نمی‌بيند و دنيای درونش دنيای قشنگی‌هاست... گرت عیب‌جویی بود در سرشت    نبینی ز طاووس جز پای زشت🍃 @infostorie 🍃