حکایت تو که دنیا تو را نیازرده ستدلی گرفته در آیینه های افسرده استحکایت من در مشت روزگار دچارپرنده ا

حکایت تو که دنیا تو را نیازرده ستدلی گرفته در آیینه های افسرده استحکایت من در مشت روزگار دچارپرنده ای ست که پیش از رها شدن مرده ستیکی پرنده یکی دل ! دو سرنوشت جداکه هر یکی به غم دیگری گره خورده ستبه باغ رفتم و دیدم ان شقایق سرخکه پیش پای تو روییده بود پژمرده ستخلاصه ی همه ی رنج های ما این استپرنده ای که دل اورده بود دل برده است#فاضل_نظری ✏️https://t.me/mabahesrooz7