بعضی آدم‌ها مثلِ فرصت‌های کمیابِ عمرند؛ وقتی می‌روند، نه فقط خودشان، که بخشی از تواناییِ ما برای دوب

بعضی آدم‌ها مثلِ فرصت‌های کمیابِ عمرند؛ وقتی می‌روند، نه فقط خودشان، که بخشی از تواناییِ ما برای دوباره شاد شدن را هم با خود می‌برند، حسرتِ واقعی آن‌جاست که می‌فهمی در نگهداری از آدم‌های نابِ زندگی‌ات زمان‌سنجِ خوبی نبوده‌ای؛ وقتی فهمیدی چه جواهری داری که کار از کار گذشته بود. فقط چند ثانیه دیرتر می‌رسی و می‌بینی آن‌چه می‌توانست گرم‌ترین و لطیف‌ترین پناهِ جانت باشد، حالا سرد، سفت و بی‌اتفاق شده است.@AmHer3