📣 هوش مصنوعی نباید جای دوست و خانواده را برای نوجوان بگیرد. 👤 فاطمه لاروئی، روانشناس کودک و نوجوان:▫️ بزرگ‌ترین ترس نوجوان، قضاوت شدن است؛ هوش مصنوعی به دلیل خسته، عصبانی یا قضاوت‌کننده نبودن، می‌تواند برای نوجوان فضایی امن ایجاد کند، اما نباید از یک ابزار شناختی به پناهگاه عاطفی تبدیل شود.▫️ هوش مصنوعی زمانی مفید است که برای یادگیری، سازماندهی افکار، حل مسائل و تمرین مهارت‌ها استفاده شود؛ اگر نوجوان برای درک شدن، کاهش تنهایی یا دریافت تأیید عاطفی به آن پناه ببرد، این ابزار عملاً به شبیه‌ساز دوست یا همراه تبدیل شده است.▫️ استفاده نادرست می‌تواند باعث شود تحمل نوجوان برای پیچیدگی‌های روابط انسانی کاهش پیدا کند؛ مانند تحمل نظر مخالف یک دوست یا صبر کردن برای دریافت پاسخ از دیگران.▫️ نباید با فناوری جنگید، بلکه باید برای آن مرز تعیین کرد. باید به نوجوان آموزش داد که هوش مصنوعی برای دانستن است، اما انسان‌ها برای بودن، درک احساسات، حل تعارض و اشتراک‌گذاری تجربه هستند.▫️ والدین می‌توانند «قانون اول انسان» را اجرا کنند؛ یعنی نوجوان پیش از مطرح کردن یک سؤال عاطفی یا اجتماعی با هوش مصنوعی، ابتدا با یک دوست، والدین یا مشاور گفت‌وگو کند و هوش مصنوعی گزینه دوم، نه گزینه اول باشد.▫️هدف، حذف هوش مصنوعی از زندگی نوجوان نیست؛ ابزار باید در خدمت نوجوان باشد، نه نوجوان در خدمت ابزار.