مِی ( شراب ) یخور، چه انگوری باشد، چه روحانی، چه عرفانی.منظور خیام، تبلیغ شراب انگور نیست، بلکه منظو

مِی ( شراب ) یخور، چه انگوری باشد، چه روحانی، چه عرفانی.منظور خیام، تبلیغ شراب انگور نیست، بلکه منظور این است که هر روشی که غم های روزگار را ببرد، عالی است، پس به هر نوعی که می توانی، شاد باش:مِی خور، که ز دل، کثرت و قِلت ببردواندیشه هفتاد و دو ملت، ببردپرهیز مکن ز کیمیایی که از اویک جرعه خوری ، هزار علت ببردخیام