این راهبرد جدید در واقع آشوب در ایران را در خدمت تولید خشونت و سوق دادن جامعه ایران به سمت براندازی قرار می‌دهد و هدف‌گذاری‌های سیاسی مانند ضرورت وادار کردن ایران به امتیازدهی ﻿را پیش فرض می‌گیرد.در این طرح‌ریزی جدید آمریکا البته تنها نبود. جنبه‌های مکمل این راهبرد، که مشخصاً از ادبیات امنیتی‌تری در آن استفاده شده بود، توسط رژیم صهیونیستی و سعودی فاش شد. محمد بن سلمان در یک بی‌احتیاطی راهبردی - امنیتی کم‌سابقه علناً گفت که باید جنگ را به داخل ایران کشاند و به «سر مار حمله کرد» و به این ترتیب پروژه‌ای بسیار مهم را که علی‌القاعده باید مخفیانه پیش می‌رفت، افشا کرد. هم‌زمان، منابع اسرائیلی هم از قول تیم امنیت ملی رژیم از راهبرد «کشتن با هزاران زخم» یا آنچه نفتالی بنت آن را «حمله به سر گربه به جای پنجه‌های آن» نامید، پرده‌برداری کردند. راهبرد بنت همان است که در فضای رسانه‌ای «طرح اختاپوس» نامیده شده است. مجموعه‌ی این موارد نشان می‌داد تصمیم‌گیری راهبردی که در دولت ترامپ رخ داده، بیش از هر چیز مبتنی بر نگاهی اسرائیلی به پروندۀ ایران است که تلاش می‌کند از رویکردهای نرم فاصله بگیرد و نیروی امریکا و دیگر بازیگران را برای وارد کردن ضربات پی در پی به ایران بسیج کند. در همان تاریخ، اطلاعات مهمی منتشر شد که نشان می‌داد آمریکا اساساً در حال آغاز فرایندی است که نتیجه آن واگذاری مدیریت پرونده ایران به اسرائیل است.آغاز دوران جدیدی از ترورها که در رأس آن شهادت شهید حاج قاسم سلیمانی با کارسازی امان(سازمان اطلاعات نظامی اسرائیل) در بغداد قرار داشت و سپس اقدام به ترور شهید فخری زاده در تهران، نشان از آن داشت که در آن مقطع مدیریت راهبردی و حتی عملیاتی پرونده ایران به طور تقریباً کامل در اختیار اسرائیل قرار گرفته و امریکایی‌ها استقلال عمل چندانی ندارند.📘از کتاب سراب سایه‌ها✍🏻 به قلم مهدی محمدی@mahdi_mohammadi61