دوستان هنرمندش از موضوع فیلم پرده برمی دارد، با واکنش شدید و منفی آن‌ها مواجه می شود. رامین اما اصرا

دوستان هنرمندش از موضوع فیلم پرده برمی دارد، با واکنش شدید و منفی آن‌ها مواجه می شود. رامین اما اصرار دارد که این حدیث نفس را بازنمایی کند و البته در این بازنمایی پشتیبانی قدرت را دارد. مدیر به‌شدت پیگیر و مشوق این موضوع است و همه نوع کمک را در این زمینه انجام می دهد. گفتمان فیلم اراده ای حاکمیتی را رؤیت پذیر می کند که دغدغۀ دانستن دربارۀ زندگی خصوصی هنرمندان و کنترل آن‌ها را دارد. هدف این تکنولوژی قدرت، رستگاری هنرمندان است. این قدرت وجود هرگونه خطای انسانی در هنرمندان را رصد کرده و تحت مراقبت و مدیریت قرار می دهد و حدیث نفس رامین بهترین ابزار را برای چنین هدفی فراهم می کند. ارادۀ حاکم اما مطابق برنامه پیش نمی رود. رامین در دورۀ اعتیاد خود، بارها از سرنگ آلوده برای تزریق هرویین استفاده کرده که موجب گرفتاری او در دام بیماری ایدز شده است. رامین این مسئله را وقتی متوجه می شود که مقاله ای در روزنامه تحت عنوان «معتادان در معرض بیماری‌های عفونی» را می خواند و پیگیر آزمایش خون خود می شود. آزمایش او مثبت است. اما او پیش از دریافت جواب دچار حملات حاد بیماری می شود و بستری می گردد. بیماری او به‌سرعت پیش می رود و دیری نم گذرد که در برابر چشمان همسر و فرزندانش می میرد و زندگی و حدیث نفسش ناتمام می مانند. بدین ترتیب، جامعۀ هنری نیز پاک می شود و فرد خاطی این قشر از بازی زندگی حذف می‌شود. این مسئله البته به کام گفتمان و ارادۀ حاکم نیز هست؛ گفتمانی که دغدغۀ رستگاری جامعۀ هنری را در سَر می پروراند. هنرمند گناهکار بدون کمترین هزینه با دستان خودش از نظرها دور می شود و قدرت دیگر دغدغۀ هیچ چیزی را دربارۀ او ندارد.