1360) پرندهجلسه ی ششم و هفتم "کتاب خوانی جمعی" را برگزارکردیم. در هر جلسه پانزده تا بیست دختر و پسر شرکت کردند. در جلسه ی ششم پس از نیم ساعت کتاب خوانی، برای بچه ها دو کتاب "تو لک لکی یا دارکوب؟" "علی خدایی" و "شاه، موش و پنیر" نانسی گرنی و اریک گرنی" را خواندم. این دو کتاب تصویری اند. رو به بچه ها می گیرم و برای شان می خوانم. کتاب ها مشارکتی هم هستند و در واقع کتاب خوانی مان دوباره جمعی می شود. در جلسه ی هفتم پس از کتاب خوانی جمعی، کتاب "یک گرک، یک اردک، یک موش" " مک بارنت و جان کلاسن" را خواندم که آن هم تصویری و مشارکتی است. درباره این کتاب بحث خوبی بین مان درگرفت. بیست دقیقه ای بچه ها حرف زدند و نظر دادند. در هر دو جلسه بازی شطرنج مان به راه بود. برخی بازی های زبانی هم انجام می دادیم. من در این جور جلسه ها حدی از سروصدا و جنبش و تحرک برای بچه ها قائلم. یعنی مطالعه ی مان مثل سالن های مطالعه که پرنده نباید پربزند نیست. بچه ها گاهی دو سه نفری روی یک کتاب خم می شوند و می خوانند و ورق می زنند. این خودش حدی سروصدا ایجاد می کند که موجب بی نظمی نیست و در جلسه توسط اعضا به رسمیت شناخته می شود. دیگر این که این دو جلسه را هم بیرون کتاب خانه و زیر سایه ی درختان روی زیرانداز برگزارکردیم. این را هم بچه ها دوست دارند. برخی اعضای جدید به خاطر همین در انظار بودن به ما می پیوندند. مادری که با فرزندش ردمی شود و جلسه را می بیند و با چند پرسش و پاسخ، فرزند به جمع اضافه می شود. برای جلسه ی هشتم یک شگفتانه دارم. یک شاعر کودکِ برنده ی جایزه ی فجر در تربت حیدریه داریم که می خواهم کتابِ شعرش را تبلیغ کنم و از خودش هم برای جلسه ی بعد دعوت کنم به جمع ما بیاید.#کتاب #کتابخانه #کتابخوانی