1356) اهلِ خانهمستخدم مدرسه از حضور سرزده ی اولیا و دانش آموزان در آبدارخانه شاکی است. سرش را توی دف

1356) اهلِ خانهمستخدم مدرسه از حضور سرزده ی اولیا و دانش آموزان در آبدارخانه شاکی است. سرش را توی دفتر می کند و می گوید: "یک کاغذ بنویسید که کسی وارد آبدارخانه نشود." دو سه بار دیگر هم همین را می خواهد ولی کسی تحویل نمی گیرد. نه مدیر، نه معاون آموزشی و نه من. آخر وقت سرم خلوت می شود. مستخدم دوباره می آید دفتر. یادم می آید باید چیزی بنویسم که کسی وارد آبدارخانه نشود. تکه کاغذی برمی دارم و با ماژیک می نویسم: "اگر وارد آبدارخانه شوید به قتل می رسید."همسرم توی گوگل حدیثی از "امام صادق" پیداکرده که: "گربه از اهل خانه است." ذوق می کنم. علی شانزده ساله ی مان می گوید: "اگر امام صادق هم این جمله را نمی گفت باز هم ببری اهل خانه ی ما بود." همسرم خانه را جارو می کشد و موهای ببری را جارو می کند. می گوید: "مگر پسرها توی خانه بازی نمی کنند و چیزمیز نمی شکنند، خب ببری هم اهل خانه است و گاهی دردسر درست می کند. مو می ریزد و با چنگش فرش را خراش می دهد.""ببری" کتاب می خواند. کتاب خواندنش مثل آدم نیست. مثل گربه کتاب می خواند. "بیندیشید و ثروتمند شوید" "ناپلئون هیل" را دست گرفته و با جلدش بازی می کند. جلد را با چنگ و دندان جِرمی دهد و به صفحه ی اول که می رسد از من می شنود که: "دختر جان، کتاب را پس بده."همسرم می گوید: "همین روزهاست که تلویزیون دوباره اوشین را پخش کند." راست می گوید. دیگر وقت اوشین است. باید دستمال دست بگیریم و بر مصائب اوشین بگرییم. یکی دو سال پیش که اوشین دیدیم جرات به خرج دادیم و زمین خریدیم و خانه ی مان را ساختیم. این را دفعه خدا به خیر بگذراند.#پول #کتاب #ببری #اوشین #خانه