1361) دانه و هندوانههشتمین جلسه ی "کتاب خوانی جمعی" را زیر سایه ی درختان جلوی "کتاب خانه ی امام رضا" برگزارکردیم. تعداد شرکت کنندگان در این جلسه از بیست نفر گذشت. مجبورشدیم سه تا زیرانداز پهن کنیم. پدری با پسرش نشست و مادری با دو دخترش. من به رده ی سنی قائل نیستم. به نظرم سن و سال های مختلف به لحاظ تبادل تجربه ها چه بسا مفیدتر باشد. این رده ی 6 تا 16 سال را با نظر کتاب خانه گذاشتم. کتاب خانه می گفت برای دخترها از شانزده به بالا باید مربی خانم گذاشت. جلسه را با کتاب خوانی آغازکردیم. با کتاب هایی که من چندین سال صرف جمع آوری آن کرده ام و خوبی شان را آزموده ام. "اسدالله اسحاقی" یک ربع از جلسه گذشته بود که رسید. با 10 کتاب "دانه و هندوانه" در دست. کتاب ها را بین بچه ها پخش کردیم. هر دو سه نفر یک دانه و هندوانه. همه غرقِ کتاب شدیم و شعرهای اسدالله را خواندیم. بچه ها هنگام خواندن شعرها واکنش نشان می دادند. خنده، تعجب، هیجان. پس از کتاب خوانی درباره ی کتاب شعر اسدالله حرف زدیم. بچه ها حرف زدند و با شاعر گفت و گو کردند و برخی شعرهای کتاب را خواندند. اسدالله از چگونه گی چاپ کتابش گفت. از این که شعرهایش را زیر بغل زده و در نمایش گاه کتاب تهران دنبال ناشر گشته. از آشنایی اش با "ناصر کشاورز". از شیوه ی تصویرگری کتابش. جلسه می توانست ادامه داشته باشد که "قارقاری" با هفت تیر یکی از بچه ها را گروگان گرفت. لوله ی تفنگ را گذاشت روی شقیقه ی بچه ی مردم و گفت: "اگه کسی تکون بخوره این رو می کُشم." به شاعر میهمان مان گفت: "برای همه شعر گفتی به جز برای ما کلاغا؟" اسدالله گفت: "اتفاقن هر شاعری برای کلاغ شعری گفته." قارقاری تا این را شنید تفنگ از نوکش زمین افتاد. خوش حال شد. بچه ها برای قارقاری شعرهایی درباره ی کلاغ خواندند: "کلاغه می گه قارقار، مادرش میگه زهرِ مار ..." "زاغکی قالب پنیری دید به دهان برگفت و زود پرید ..."اسدالله هم گفت که شعری درباره ی کلاغ دارد که یادش رفته. اسدالله گفت در این شعر به کلاغ حلیم داده. قارقاری گفت: "این درسته. ما کلاغا پنیر نمی خوریم" و ادعای شعر "زاغکی قالب پنیری دید" را ردکرد. به این جا که رسیدیم قصه ی این جلسه ی ما هم به سر رسید و قارقاری رفت سمت خانه.#اسدالله #شعر #کتاب #کتابخوانی #کتابخانه #قارقاری