بگذار که بر شاخه این صبح دلاویزبنشینم و از عشق سرودی بسرایمآنگاه به صد شوق چو مرغان سبکبالپرگیرم از این بام و به سوی تو بیایمخورشید از آن دور از آن قله پر برفآغوش کند باز همه مهر همه نازسیمرغ طلایی پر و بالی است که چون مناز لانه برون آمده دارد سر پرواز@mahfelshearvaava#فریدون_مشیری🎙 استاد #محمدرضا_شجریان