تو مگو همه به جنگند و زِ صلح من چه آیدتو یکی نِه‌ای هزاری تو چراغِ خود برافروزکه یکی چراغِ روشن زِ ه

تو مگو همه به جنگند و زِ صلح من چه آیدتو یکی نِه‌ای هزاری تو چراغِ خود برافروزکه یکی چراغِ روشن زِ هزار مُرده بهترکه بِهْ است یک قَدِ خوش زِ هزار قامتِ کوز مولانا