-روسریتو بردار ببینم.وقتی گلی روسری مشکی اش را برداشت و گیره ی زیر موها را باز کرد آن گندمزار مواج ر

-روسریتو بردار ببینم.وقتی گلی روسری مشکی اش را برداشت و گیره ی زیر موها را باز کرد آن گندمزار مواج روی شانه هایش یله شد... و چشمهای زن آرایشگر برقی زد.. با ولع گفت: ببینمشون.... چرا نمی خرم؟.. 500 تومن واسه این خرمن طلا میدم.. رنگ طبیعی خودشونه دیگه... و با چشمهای خمارش چنگ زد به موهای زنی که در آینه مبهوت او را نگاه می کرد..یادش به اتوبوس شلوغ خط حصارک رفت و آن مرد جوان که در ازدحام جمعیت و در منتهی الیه جایگاه برادران! ایستاده بود. انگار که همیشه آنجا بوده... درست سینه به سینه ی او به فاصله ی نیم متر... با چشم های خمار ایستاده بود و دست راستش را که توی جیب شلوارش کرده بود تند تند تکان می داد.. فکر کرد شاید تیک عصبی دارد.. ولی چشمش که به خشتک باد کرده ی مرد افتاد دلش ریخت. سعی کرد انبوه ابریشمی موهاش را با دستپاچگی زیر روسری بچپاند و خودش را تا می توانست در آن ازدحام زنانه عقب کشید و رویش را برگرداند.. اما از زیر عینک آفتابی اش مرد را می دید که داشت توی چشمهای مبهوتش ارضا میشد...و زن آرایشگر هنوز توی آینه داشت مثل قحطی زده ها به گندمزار موهاش چنگ می زد..- خوشگله... آخرش شیشصد تومن پاش میدم... می دونم دلت نمیاد.. خداییش بیشترم می ارزه. اما می دونی مشتری براش بیشتر پول نمیده... این روزا انقد موی مصنوعی رنگ به رنگ تو بازار ریخته... هیچکدومم با طبیعیش مو نمی زنن.. ولی خب اینی که تو داری یه چیز دیگه است... و باز با چشمهای پف کرده ی خمار لبخند زد... گلی اما مبهوت نگاهش کرد... آنقدر که مسعود آمد و پشت سرش ایستاد و با غرور دستهاش را لای آن به قول خودش گندمزار سیلاخور فرو کرد و بو کشید.. می گفت موهات بوی خاک باران خورده میدن... بو کشید و بعد لای گندمزارها گم شد.. مثل قایم باشک های کودکیشان... گم شد و او را درست روز آخر شهریور بعد از سه ماه تابستانگی عشق زیر چشمهای هیز شهر تنها گذاشت.. گلی توی آینه نشسته بود و داشت به خاطرات طلایی اش لبخند می زد که چشمهای پف کرده ی آرایشگر چشمکی زد و گفت انگاری دلت نرم شد خانوم خانوما... ها؟ بزنم؟چیزی روی شانه هاش سنگینی می کرد ... مثل کرایه خانه که سه ماه بود روی هم افتاده بود.. مثل آن مرد جوان با خشتک باد کرده و چشمهای خمار که هر روز خودش را روی او خالی می کرد.. نگاهی به جای خالی مسعود کرد و آهسته گفت: بزن#مهتاب_سالاری#داستان_کوتاهTelegram.me/mahtab_salari