.تو مثل آفتاب گرم بعدازظهر پاییزیکه از اندوه سرشاری و از امید لبریزینگاهت از غزل...تا مثنوی...از قون

.تو مثل آفتاب گرم بعدازظهر پاییزیکه از اندوه سرشاری و از امید لبریزینگاهت از غزل...تا مثنوی...از قونیه...تا بلخنمی دانم تو مولانا... و شاید...شمس تبریزی!شبیه عطر نارنجی تو در اردیبهشت انگارغمی دلخواه و عرفانی به کام شعر می ریزیتبار اندوه کوهم من، مرا فرهاد می بایددلم می گیرد از شیرین فریبی های پرویزیمنم مهتاب... یا فانوس ...یا...بگذر، بگو آیامرا بر شاخه ی شب های شعر خود می آویزی؟#مهتاب_سالاریTelegram.me/mahtab_salari