♦️♦️ از زمان و هزینه تا ارزش عملکردی، رویکردی تازه برای پروژه‌های پتروشیمی در حال تولید در چارچوب PM

♦️♦️ از زمان و هزینه تا ارزش عملکردی، رویکردی تازه برای پروژه‌های پتروشیمی در حال تولید در چارچوب PMBOK 7در صنایع پتروشیمی، سالانه ده‌ها پروژه در حوزه‌های نگهداشت و بهینه‌سازی تجهیزات فرایندی و نیز مدیریت ایمنی فرایندها اجرا می‌شود. با این حال، بسیاری از این پروژه‌ها پس از پایان، اثر محسوسی بر عملکرد واقعی مجتمع نمی‌گذارند. دلیل این پدیده ساده اما بنیادین است: ما موفقیت پروژه را هنوز بر اساس سه‌گانه‌ی سنتی «زمان، هزینه و کیفیت» می‌سنجیم، نه بر مبنای «ارزش خلق‌شده برای سیستم».نسخه هفتم راهنمای مدیریت پروژه (PMBOK 7) نگاه متفاوتی را پیشنهاد می‌کند، نگاهی که تمرکز را از «تحویل خروجی» به سمت «تحقق ارزش» تغییر می‌دهد. در این رویکرد، پروژه نه صرفاً مجموعه‌ای از فعالیت‌ها، بلکه بخشی از یک Value Delivery System است، سیستمی که باید برای ذی‌نفعان سازمان، ارزش عملیاتی قابل‌اندازه‌گیری ایجاد کند.در محیط پیچیده و پرریسک پتروشیمی، این تغییر زاویه دید می‌تواند تأثیری تعیین‌کننده داشته باشد. به جای آن‌که هدف پروژه «انجام یک کار مشخص» باشد، هدف باید «بهبود یک عملکرد کلیدی» تعریف شود. به‌عنوان نمونه، پروژه‌ای که عنوان آن در روش سنتی «تعویض مبدل حرارتی واحد اتیلن گلایکول» است، در رویکرد جدید به «افزایش راندمان حرارتی شبکه مبدل‌ها به میزان پنج درصد در سه ماه پس از راه‌اندازی» تبدیل می‌شود. این تفاوت ظاهراً کوچک، نگاه تیم پروژه را از محدوده‌ی اجرا به اثر واقعی در عملکرد سایت سوق می‌دهد.مدیریت ارزش عملکردی (Functional Value Management) به ما می‌گوید که هر پروژه باید یک هدف عملکردی مشخص داشته باشد مانند، افزایش قابلیت اطمینان تجهیزات، کاهش مصرف انرژی، بهبود شاخص‌های ایمنی، یا افزایش بهره‌وری در فرآیند. چنین هدفی، تیم‌های پروژه را وادار می‌کند تا از آغاز، سنجه‌های موفقیت را نه در سطح گزارش‌های پیشرفت، بلکه در سطح عملکرد واقعی مجتمع تعریف کنند.برای مدیران ارشد، این رویکرد فرصتی است تا میان مدیریت پروژه و مدیریت دارایی‌های فیزیکی پلی استراتژیک برقرار کنند. وقتی ارزش عملکردی به‌عنوان معیار اصلی تعریف می‌شود، نتایج پروژه به زبان دارایی‌ها، قابلیت اطمینان، و بازده سرمایه ترجمه می‌شود، یعنی دقیقاً همان حوزه‌ای که مدیران مجتمع باید در آن پاسخ‌گو باشند.شاید وقت آن رسیده که در جلسات آغازین پروژه‌ها، پرسش سنتی «چه تجهیزی باید تعویض شود؟» را با پرسشی بنیادی‌تر جایگزین کنیم:کدام عملکرد باید بهبود یابد، و این بهبود برای چه کسی ارزش خلق می‌کند؟پاسخ به این پرسش ساده، می‌تواند تفاوت میان یک پروژه‌ی تکمیل‌شده و یک پروژه‌ی واقعاً موفق را رقم بزند.نویسنده: نادر زارع