نبرد مردم عرب اهواز با انگلستان - واقعه الجهاد "به یاد شهدای مردم ایران در جنگ با استعمارگر متجاو

نبرد مردم عرب اهواز با انگلستان - واقعه الجهاد "به یاد شهدای مردم ایران در جنگ با استعمارگر متجاوز" در سال ۱۲۹۴ بین مردم اهواز وانگلیس جنگی رخ داد درجهت دفاع از میهن و در راستای فتوای علما ومراجع بزرگ نجف که یاد وخاطره آن همانا در ذاکره مردم منطقه است. نبردی همانند دفاع دلیران تنگستان وقیام عشایر دشستان،اما متاسفانه به دلایل معلوم از آن نبردها یاد وفیلم ساخته ومجسمه رهبر آن درست می شود. اما از قیام مردم عرب یادی نمی شود و عمدا" به فراموشی سپرده می شود، این خود تبعیضی اشکار در طول صد سال گذشته از طرف مرکز نشینان است. این نبرد قهرمانانه در دو مرحله صورت گرفت مرحله اول جنگ مردم عرب بااسلحه سرد بود که منجر به شکست انگلیس شد.در مرحله دوم انگلیس با اسلحه گرم سنگین روبروی مردم عرب اهواز قرار گرفت اما اسلحه مردم عرب تغییری نکرد وبا همان اسلحه‌های سرد با انگلیس روبرو شدند که منجربه کشته شدن صدها نفر از مردم عرب شد، مزار این شهدا در۱۰ کیلومتری اهواز _ سوسنگرد(منطقه المنیور)قراردارد. از معروفترین شخصیتهای این جنگ شیخ سید محی الدین رهبر قبیله الشرفاء از احفاد امام علی و قهرمان یا بطل که یک تنه در مقابل قوای اشغالگر ایستاد. وحاج سبهان وعاصی الشرهان ازشیوخ بنی طرف بودند. این نبرد به ابطال (قهرمانان) که به جنگ واقعه جهاد مشهور است یاد می شود. در جریان جنگ جهانی اول علمای نجف و مراجع تقلید عالم تشیع به منظور جلوگیری از تهاجم انگلیس به کشورهای اسلامی وتجهیز قوای مسلمانان فتوای جهاد علیه قوای مهاجم را صادر کردند. پس از صدور فتوای عشایر عرب خوزستان از‌جمله شهرها و مناطق روستای اطراف به سوی اهواز به حرکت درآمدند وپس از تقریباً ۵۰ کیلومتر پیاده‌روی در دشتی بین اهواز وحمیدیه برابر قشون انگلیس صف‌آرایی کردند. بسیاری از طوایف در این جنگ حضور داشتند.نیروهای انگلیس از چندین لشکر مجهز به توپخانه وسلاح سنگین تشکیل شده بودند.«ویلسون»یکی از سران قوای انگلیسی با همکاری شخصی بنام«کوکی»به اهواز آمد ودر انجا متمرکز شد. ویلسون، نخست نامه‌ای به عشایر منطقه نوشت، واعلام کرد که قشون انگلیس هیچگونه دشمنی با آنها ندارند،لذا آنان نیز به نوبه خود اجازه دهند لشکریان بریتانیا به راه خود ادامه دهند. عشایر اهواز با رد پیشنهاد انگلیس، به ویلسون نوشتند که به هیچ وجه اجازه عبور به قوای انگلیس را نخواهند داد وبرای جنگ با لشکریان ویلسون آمدند. سلاح عشایر مناطق در این جنگ «تفنگ»، «فاله»، «چماق قیری»(مگوار)نیزه وشمشیر بود. نیروهای انگلیس پس از دریافت پاسخ عشایر از اهواز به طرف تپه‌های المنیور درغرب اهواز به حرکت درآمدند وبرای جنگ با عشایر آماده شدند.عشایر با سردادن شعارهای (یزله شعر حماسه ی)ملی مذهبی خود را برای شهادت آماده ساخته بودند. با توجه به برتری ارتش انگلیس و عدم امکانات جنگی عشایر، شیوخ به افراد تحت فرماندهی خویش دستور دادند که با یورش شبانه به انگیسیها اجازه استفاده از توپخانه وسلاح سنگین را ندهند. در این زمان نیروهای عثمانی به کمک نیروهای اهوازی آمدند.در این نبرد یاری بین عشایر عرب و ترک مشهود بود. مردم عرب اهواز با انگلیسی‌ها در سه محور غرب،شمال اهواز وشهرستان شادگان شرکت داشتند: درگیری اول در حد فاصل اهواز وحمیدیه با شرکت طوایف شرفاء بنی طرف،سواری،عچرش،دغاغله،بنی ضبه،بنی سالم،سواعدو...رخ داد که حماسه المنیور را رقم زدند.محور دوم درگیری در شمال اهواز به فرماندهی سیدعنایه آلبوشوکه و باحضورطوایف زرگان،باوی، حمیدی،نواصر،سلامات ودر یک عملیات پارتیزانی به انفجار لوله‌های نفت شرکت انگلیسی منتهی شد وسومین محور عملیات درمنطقه شادگان توسط طوایف بنی کعب ودیگر عشایر منطقه به فرماندهی سیدجابر آلبوشوکه وعلوان کعبی علیه نیروهای اشغالگر انجام شد. این نبرد قهرمانانه مردم عرب منطقه در مقابل اشغالگران واستعمارگران انگلیسی بود.بعضی ها ندانسته فکر می کنند قوم عرب برای این مرز وبوم جانفشنانی نکرده اند.این سیاست شوونیسمی پهلوی،و پان فارسیسم وقلم بدست های بعنوان مورخ که حتی تابالان هم در تواریخ رسمی وکتب آموزشی به این نبرد بزرگ مردم عرب اشاره نمی شود وخواهان فراموشی وحذف آن از حافظه تاریخی کشور هستند. فرق این نبرد و جهاد بزرگ با انگلیس با نبرد تنگستان و دشستان چیست که از این حماسه ساخته می شود اما از آن نبرد اعراب یادی نمی شود.سیدعبدالمجید الهامی