خلق و خوی محمد نبی الله ولادت خاتم النبین یوم بشارت صفات وخصلت مهربانان سهله وسمح وندای آزادی وص

خلق و خوی محمد نبی الله   ولادت خاتم النبین یوم بشارت صفات وخصلت مهربانان سهله وسمح وندای آزادی وصلح وبرابری وبرادری وگذشت و ریوفت وبرآورد قسط وعدالت در جوامع انسانی.    اسلام توسعه وبسط وگسترش نمی یافت اگر پیام صلح ومسالمت وسهله و سمحه وعدالت در ان مستتر نبود. همچنین منادی آن باید مبادی این خوی وصفت می بود که در بین انسان ها تسری وترویج می یافت.    وجود این صفات ومتخلص به این روحیات هست که اسلام واین ندا را در بین جوامع با خوی آرام جاری وساری نمود.    برای شناخت و پی بردن به علل این تسری وگسترش بهترین ابزار شناخت حامل این ندا است. عامل وانتقال دهنده این آئین وپیام خود پدیده است که آن را جاودانه نمود.     مردم درباره آن حضرت به اختلاف سخن گفته‌اند و روایت از راه‌های گوناگون نقل شده. آنچه من بهتر می‌شناسم حديث علی بن ابیطالب است ... اباالحسن به هنگام وصف پیامبر گفت:  او نه چندان بلند بالا ونه چندان کوتاه، چهارشانه؛ مویش نه مجعد و به هم پیچیده، و نه فروهشته، نه باريک چهره، و نه گردروی، در چهره‌اش تدویری بود. رنگش سپید ومایل به سرخی، سیاه چشم و پر مژگان ودرشت استخوان، شانه‌هایش موی نارسته، وسینه‌اش دارای موی بود.    دست‌ها وپاهایش درشت وقوی، چون راه می‌رفت، چنان بود که گویی در سراشیبی راه می‌رود. چون به چیزی التفات می‌کرد با تمام صورت روی می‌آورد. میان دو کتف او مهر نبوت بود.    از همه مردم بخشنده‌تر ومهربان‌تر و با صداقت لهجه‌ای بیشتر و وفادارتر و نرم‌خوی‌تر و در برخورد از همه بزرگوارتر. هر که او را می دید در نخستین دیدار هراسان وچون او را می‌شناخت دوستدار او می‌شد. پیش از خود وپس از خود هیچ همانندی نداشت.   این است روایت علی کرم الله وجهه، و او از هر کسی درباره پیامبر آگاه‌تر است.  آفرینش وتاریخ، محمد بن طاهر مقدسی، ص ۷۱۹،سیدعبدالمجید الهامی