شادی ورزشی در خبرها امد که مردم غزه از مساوی مصریها در مقابل تیم فوتبال ایران ابراز شادی کردند. و این عمل را درد دانستند.. باید در مقابل این نوع نگاه و نظر بعضی ها که ان را درد دانستند، گفت این درد را در این منظر نگاه کنید که ایا اعمال جمهوری اسلامی نسبت به همسایه هایش عملی درست بوده فارغ از جنگ اخیر. آیا نگاه راسیسم جمعی از مردم ایران و البته فارس زبان های مرکز نشین نسبت به مردم عرب در طول ۱۰۰سال اخیر نگاه عاطفی و عقلانی بوده یا عقد گشایی در حق مردمی هم نوع خود است. البته اگر به نوع نشر و توجه به همین خبر که کسانی از سر عقد چنان وایرال و باز نشر نمودند که هجوم و قتل عام مردم خود در جنگ اخیر ایران بوسیله اسرائیل را وایرال نکردند. شادی این مردم که عرب فلسطینی و بعضی ها که بی بی پیامبر جدید انها هماند کوروش هست به این مردم گفته فلسطینی نیست بلکه مصری هستند و باید به این گفته پیامبر خود ایمان داشته باشند. از طرفی این مردم از لحاظ قومی عرب هستند. شاید خیلی از انها از نوع نگاه جمهوری اسلامی در باره قضیه فلسطین از لحاظ عام و از لحاظ خاص غزه راضی نباشند. آیا شادی جمعی از مردم فارس زبان داخل مملکت و خارج مملکت به مساوی یا ارزوی شکست تیم ملی این گونه انتقاد یا وایرال نمودند. یا باید گفت این شادی وطنی ها و اروزی آنان برای شکست تیم ملی یک شادی مازوخیستی است و نشانه عملی ضد ملی و عرق ملی نیست. پس آنهای که این خبر شادی مردم عزه که راقم در اینجا هیچ گونه دفاعی از این عمل نمی کنند و ان را در حد هواداری جمعی از یک تیم می دانند مانند شادی خیلی ها از مردم اقصا نقاط جهان از موفقیت تیم های دیگر جهان هست. همانند شادی بعضی از مردم ایران از موفقیت تیم های مانند برزیل انگلیس فرانسه آراژنتین و حتی امریکا است. باید گفت از امروز صبح خیلی از کسانی که این شادی تماشاچی مردمی را نشانه عمل عبث و دشمنی فلسطین های با ایران دانستند عملی عبث و نادرست است. انان که این شادی و قضیه مردم غزه را در فضای اجتماعی بدفعات وایرال و پروپاگاندا کرده اند و می کنند یک مشت افرادی عقدی هستند که به موضوع شادی تماشاچیان مردمی در هواداری ورزشی یک تیم که در عالم ورزش طبیعی است و البته حق مسلم یک هوادار است هیچ توجه ای نمی کنند. و این نشانه عدم حس ورزشی انان است که همه مسائل را از دید سیاسی می بیند.سید عبدالمجید الهامی