«کشتی‌شکستگانیم، ای باد شرطه برخیز / باشد که بازبینیم دیدار آشنا را»جامعه‌ی ما در ماه‌های گذشته روزه

«کشتی‌شکستگانیم، ای باد شرطه برخیز / باشد که بازبینیم دیدار آشنا را»جامعه‌ی ما در ماه‌های گذشته روزهایی را از سر گذراند که هر کدام به‌تنهایی، می‌توانند موضوع سال‌ها بحث و تحلیل باشند؛ روزهایی سراسر التهاب و دل‌نگرانی و آمیخته با تجربه‌های تلخی که سایه‌ی سنگین‌شان هنوز بر روزمرگی مردم باقی است. ما رنج‌ها و جراحات این مدت را فراموش نمی‌کنیم و همواره خود را شریک سوگ محترم تمام کسانی می‌دانیم که در این رخدادها، داغدار شدند. در این مدت، رویدادهای مهیب با چنان سرعتی از پی یکدیگر آمدند که فرصت فهمیدنشان پیش از آنکه رویدادی دیگر از راه برسد از دست می‌رفت. آنچه بر ما گذشت آنقدر ثقیل بود که درک هر یک از ما را از خود، جامعه و نسبت خود با آن و آینده را نیز تحت تأثیر قرار داد. از همین رو، ما نیز به‌مانند بسیاری از مردم این سرزمین، در تکاپوی فهمیدنی مدام بوده‌ایم؛ فهمیدن اینکه اکنون در چه مختصاتی ایستاده‌ایم، چه نسبتی با این وضعیت داریم و مسئولیت‌مان در قبال آن چیست.امروز کمتر کسی می‌تواند با اطمینان بگوید جامعه ما دقیقاً در چه نقطه‌ای قراردارد. روایت‌ها فراوان‌ و تحلیل‌ها متکثرند و این که هر روز بر حجم اطلاعات افزوده می‌شود خود سبب پیچیده‌تر شدن معادلات و سخت‌تر شدن فهم موقعیت شده است. مسئله به آن‌جا رسیده است که دیگر حتی به سادگی نمی‌دانیم که چگونه باید بدانیم؟ چگونه باید... ادامه‌ی پیام را در Instant View بخوانید.