🔻قرآن، کتاب زندگی است؛ اما نه آن‌گونه که بسیاری تصور می‌کنند!👈 خداوند از همان آغاز قرآن، تکلیف را روشن می‌کند: این کتاب، برای کسانی مایه هدایت است که به غیب ایمان دارند؛ زیرا اصلا ایمان به چیزی که آشکار و قابل مشاهده است، هنر نیست.این کتاب که بدون شک از طرف خداست، آنهایى را به‌مقصد مى‌رساند که مراقب رفتارشان‌اند و به خداى پنهان‌ازدیده‌ها ایمان مى‌آورند...(قرآن، سوره بقره، آیات ۲ و ۳)👈 قرآن، کتاب زندگی است؛ اما در همین کتاب، با رخدادهایی روبه‌رو می‌شویم که از منظر قوانین عادی طبیعت، خارق‌العاده‌اند: زنی بدون همسر صاحب فرزند می‌شود، کودکی در گهواره سخن می‌گوید، آتش نمی‌سوزاند، چاقو نمی‌بُرد، راه نجات از وسط دریاست، جمعیت اقلیت بر جمعیت اکثریت، پیروز می‎شوند، و نمونه‌های دیگری از این دست.👈 اگر قرار باشد همه چیز را تنها با معیارهای معمول و تجربه‌های روزمره بسنجیم، پذیرش چنین رویدادهایی دشوار خواهد بود.👈 پیام این آیات، از نگاه مؤمن حقیقی، آن است که همه‎کاره عالم، خداست و خداوند بر همه چیز تواناست و نظام عالم در نهایت در اختیار اوست. قوانین طبیعت نیز به اراده او برقرارند و اگر بخواهد، می‌تواند فراتر از آنها عمل کند.👈 بنابراین، قرآن زمانی «کتاب زندگی» خواهد بود که انسان، پیش از هر چیز، به خدا و قدرت مطلق او ایمان داشته باشد.بگو: فقط یک نصیحت به شما مى‌كنم؛ دوبه‌دو يا حتی تنها، برای خدا، قیام کنید...(قرآن، سوره سبا، آیه ۴۶)👈 در ضمن، همان‌گونه که نور در پرتو تاریکی شناخته می‌شود، رشد نیز در رویارویی با شرایط و موقعیت‌های گوناگون معنا پیدا می‌کند و این تفاوت‌ها و تضادها هستند که زمینه ظهور حقیقت و کمال را فراهم می‌سازند.🎙 برگرفته از اسماعیل رمضانی🔸مطلب مرتبط@maktubat