🔻از تزاحم خیر و شر در شهر، نترسید؛ طبیعتِ ماجراست.👈 در قرآن، در سورهٔ اعراف، آیهٔ ۱۶، شیطان نمی‌گو

🔻از تزاحم خیر و شر در شهر، نترسید؛ طبیعتِ ماجراست.👈 در قرآن، در سورهٔ اعراف، آیهٔ ۱۶، شیطان نمی‌گوید که در راه گمراهی کمین می‌کند؛ می‌گوید: «صِرَاطَکَ الْمُسْتَقِیمَ»؛ راه مستقیم را هدف می‌گیرد: «بر سر راه مستقیم تو در کمین آنان خواهم نشست.»👈 پس هرچه حرکت انسان‌ها به سوی خیر و صراط مستقیم جدی‌تر شود، میدان رویارویی با شیطان نیز آشکارتر می‌شود. ظهور خیر، به معنای حذف میدان شر نیست؛ بلکه انسان را وارد میدان انتخاب، مقاومت و مجاهده می‌کند.👈 به بیان دیگر، هرچه نور خیر آشکارتر شود، ظلمت نیز بیشتر خود را نشان می‌دهد و برای پوشاندن آن به تکاپو می‌افتد. نه از آن رو که ظلمت هم‌پایهٔ نور است، بلکه از آن رو که ظهور نور، مواضع ظلمت و نقص را آشکار می‌کند.👈 در سورهٔ حج، آیهٔ ۴۰، آمده است: «و اگر خدا برخی مردم را به وسیلهٔ برخی دیگر دفع نمی‌کرد، صومعه‌ها و کلیساها و کنیسه‌ها و مسجدهایی که نام خدا در آنها بسیار برده می‌شود، ویران می‌شدند.»👈 یعنی در عالم عمل، خیر گاهی در مواجهه و مقابله با نیروی مقابل خود حفظ می‌شود. هرگاه خیر در عالم ظهور و گسترش می‌یابد، میدان مجاهده نیز گسترده‌تر می‌شود؛ چرا که شیطان بر سر راه صراط مستقیم، کمین کرده است.👈 اما این تقابل، به معنای هم‌سنگ بودن خیر و شر نیست. خیر، اصیل و وجودی است؛ و شر، در نهایت، به نقص و فقدان کمال بازمی‌گردد. از این رو، نباید از دیدنِ افزایش مقاومت و شر در برابر خیر، دچار هراس یا تردید شد.👈 در سورهٔ صف، آیهٔ ۸ می‌فرماید: «می‌خواهند نور خدا را به انواع شبهه تيره‌وتار كنند؛ ولى خدا مى‌خواهد كه اين دينِ نورانى را تابنده و پاينده كند؛ هرچند بى‌دين‌ها خوششان نيايد.»👈 پس هرچه نور آشکارتر شود، پرده‌افکنیِ ظلمت نیز بیشتر می‌شود؛ اما این، نشانهٔ قدرت هم‌سنگِ ظلمت نیست. ظلمت می‌تواند پرده بیفکند، می‌تواند راه را دشوار کند و می‌تواند میدان مجاهده را گسترده‌تر سازد؛ اما نمی‌تواند حقیقت نور را از میان ببرد.👈 هرچه نور بیشتر آشکار شود، کارِ ظلمت برای پوشاندن آن بیشتر می‌شود؛ اما پرده، هرقدر ضخیم باشد، نور را از بودن بازنمی‌دارد.👈 پس از تزاحم خیر و شر نترسید؛ گاهی شدتِ مقاومت در برابر نور، نه نشانهٔ خاموشی آن، که نشانهٔ آشکارتر شدن آن است.👈 اگر در یک جامعه، خیر، ایمان، خدمت، ایثار، فعالیت‌های دینی و اجتماعی و حرکت‌های اصلاحی گسترده باشد، طبیعی است که میدانِ تقابل و مجاهده نیز در آن پررنگ‌تر شود. 👈 شهید سید مرتضی آوینی می‌گوید: «برای از بین بردن حاکمیت شیطان و باطل، چاره‌ای جز روی آوردن به جنگ نیست.»👈 بنابراین، زیاد بودنِ مظاهر شر، به‌تنهایی دلیلِ کم بودنِ خیر نیست؛ گاهی می‌تواند نشانهٔ میدانِ گسترده‌ترِ نزاع میان خیر و شر باشد.👈 شاید یکی از دلایلی که شهر تهران این‌همه صحنهٔ تزاحم خیر و شر است، این باشد که در این شهر، میدانِ ظهور خیر نیز بسیار گسترده است.👈 پس، خیر هم شاید در تهران از همه‌جا بیشتر است؛ وگرنه جایی که خیر کمتر مجال ظهور دارد، اساساً خبری از این همه مقابله نیست؛ چراکه شیطان، چنان‌که خود گفته است، «صراطک المستقیم» را هدف می‌گیرد.🔸مطلب مرتبط: در این شهر، چه کسی ایستاده است@maktubat_yad