شما تو زندگی یا تو فاز حفظ بقایید یا در جهت توسعه وضع الانتون به یه وضعیت بهتر تلاش می‌کنید. از طرف دیگه رفتارهای ما تو زندگی یا از جنس کنش هستن یا واکنش. کنش اون دسته اقداماتیه که منبعش درونیه و واکنش در پاسخ به رفتار محیط از جمله بقیه افراد به وجود میاد.…این روزها فهمیدم که گرفتن "خلاقیت و ابتکار عمل" از ذهن یک انسان چقد میتونه اونو در عمل فلج کنه. چنین انسانی راه میره، غذا می‌خوره، میره سر کار ولی عملا هیچ کاری انجام نمیده. حتی بعدا این روزها رو به یاد هم نمیاره؛ از بس زندگیشون نکرده و فقط زنده بوده.برای کشتن روح زندگی در یک فرد، همینکه نذاری اکشن داشته باشه و کاری کنی که فقط در محدوده ری‌اکشن به پدیده‌ها باقی بمونه کافیه. آدمی که مجبور باشه به تمام محرک‌ها پاسخ بده تمام انرژیش تحلیل میره و توانایی تمایز بین موقعیت‌های متفاوت رو از دست میده. این آدم اونقدر تو این منجلاب دست و پا میزنه تا کم‌کم غرق شه. و شاید حتی خودشم هرگز متوجه این موضوع نشه که داره از کجا ضربه میخوره.