زندگی شبیه بازی‌کردن یه نمایشنامه است؛ نمایشنامه‌ای که اگرچه نقشت و دیالوگ‌هات توش مشخص و از پیش نوش

زندگی شبیه بازی‌کردن یه نمایشنامه است؛ نمایشنامه‌ای که اگرچه نقشت و دیالوگ‌هات توش مشخص و از پیش نوشته‌شده هستن اما تو همچنان میتونی یه قسمتاییش رو هم بداهه بازی کنی: بعضی دیالوگها رو نگی، بعضیا رو جابجا بگی و یه سریا رو با یه لحنی بگی که تو نمایشنامه نبوده.یه نکته دیگه هم هست. هیچوقت قبل اینکه برای اجرای نمایش واقعی بیای رو صحنه دیالوگ‌هات رو بهت ندادن تا تمرینشون کنی. شب اجرای تو در واقع اولین تمرینت هم هست.