کفنی به اندازه ی تن توبه شکل گلبرگی از گل سرخدر گنجه ای بود ما نه من نه مادرت نه چوچو ماره ات که وطن ات بودهیچ یک یادمان نبود خدا ی پنهان شده در اندیشه ات به خاطر داشت اما....خودتو نیز چنان چون ترانه ی که زمزمه می کردی تا تنهایی ات بیش تر شود می دانستید چنین بود سینه ات را شکافت گلوله ی دشمن سینه ات را صبر کن صصصبر کنکفنی به وسعت گلبرگی ازگل سرخدر سینه ی جاودان تو بود پیچیدیم به تن متلاشی  شده ات و در هر کجای وطن که ممکن بود کاشتیم و اینگونه شد که از خون جوانان وطن خواندیم....#چوچو_ماره   به زبان رامسر ی به #دایه  می گویند#مانی_امانی #شعرمانی #شهید#جوانان_وطن