مثلا خیال کنیم من امام حسین هستم. و در دنیای مثلا، کسی یقه‌ی ما را بابت خیال کردنِ محال نخواهد گرفت. پس مثلا من دستور می‌دهم هرکس برای شام و نذری می‌آیَد، نیایَد. مثلا کسی که بدون آنکه بخواهد زخمیِ جنگِ بزرگی شده، بیایَد. مثلا قلبی که شکسته و دوباره بند خوردن نمی‌داند، بیایَد. مثلا کاری که بقیه از عهده‌ی آن برنیامده‌اند، بیایَد. مثلا کسی که از عالمی و آدمیانی جواب رد شنیده، بیایَد. مثلا دوشی که یک شبه حامل غم سنگینی شده، بیایَد. مثلا گِرِهی که به هیچ دستی باز نمی‌شود و نخواهد شد، بیایَد. مثلا قلبی که خونیِ خاطره‌ای‌ست در گذشته، بیایَد. مثلا کسی که دنبال بهانه می‌گردد تا یک گوشه به حال خودش زار بزند، بیایَد. مثلا او که واقعا کار مهمی دارد، بیایَد. گرسنه نیایَد. هرکه از جهانش سیر شد بیایَد..