"اگر نیکولو ماکیاولی زنده بود و به جای ایتالیا در ایران به دنیا می‌آمد احتمالا پیشنهاد حمله‌ی پیش‌دس

"اگر نیکولو ماکیاولی زنده بود و به جای ایتالیا در ایران به دنیا می‌آمد احتمالا پیشنهاد حمله‌ی پیش‌دستانه می‌داد". این را سوفی روی پاکت نامه‌ای که امروز برایش رسیده بود خواند. فکر کرد احتمالا سرگرد آلبرت کناگ باز هوس کرده چیز تازه‌ای یاد هیلده مولرکناگ بدهد. بی‌که معطل کند خودش را به مخفیگاهِ سِرّی خودش در انتهای باغ رساند و شروع به خواندن کرد. "سوفی، وقت زیادی نداریم. پس جای صغری و کبری چیدن می‌روم سراغ اصل مطلب. ما سه فیلسوف بزرگ دیگر هم داریم که چون اکثر نظریات آنها به سیاست مربوط می‌شود، آنها را فیلسوفان سیاسی هم می‌نامند. توماس هابز، نیکولو ماکیاولی و توماس مور. توماس هابز به عنوان پیشانی تمام فیلسوف‌های سیاسی جهان تاکید می‌کند: در سطح بین‌الملل قانون، قانون جنگل است. حاکم یک کشور فقط وظیفه دارد معاش و امنیت مردم خودش را در نظر بگیرد. و این یعنی سوفی اگر تو یک کشور بودی، هیچ دوستی نداشتی. فقط ممکن بود گاهی، با تعدادی از آنها منافع مشترکی داشته باشی. که این لزوما به معنی دوستی نمی‌تواند باشد. اگر تو ایران بودی، هیچ دوستی‌ای با یمن نداشتی. همانطور که با سوئد نداشتی. در روابط بین فردی اخلاق و انسانیت می‌تواند حکم کند. اگر تو با یک فرد عراقی شبی همسفره شوی یا با یک خانواده از اسکاندیناوی برای ساعتی وقت بگذرانید، انسانیت و اخلاق بین شما می‌تواند حاکم باشد. اما در سطح بین‌الملل همه د‌شمن هستند. نیکولو ماکیاولی یک قدم پا را فراتر از هابز می‌گذارد. می‌گوید به محض اینکه حس کردی دشمنی داری، پیش‌دستانه به او حمله کن. هرجور که می‌توانی. هرقدر که زورت می‌رسد. اخلاق در سیاست حاکم نمی‌تواند باشد. ماکیاولی را امکان دارد به تو ضدانسانی و خونخوار معرفی کنند. این حقیقت ندارد سوفی. او هم شبیه تو فیلسوف بود. و می‌خواست بالاخره بفهمد دنیا چطور کار می‌کند. اما چون کرم سیاست داشت، بیشتر نظریاتش سمت سیاست می‌رفت. برای امروز کافیست. مراقب خودت باش. و از این که هیچ دوستی نداشته باشی، هرگز نترس.@manonasrin