اربعین ۱۴۰۱ نزدیک‌های حلّه بودم که یه بنده‌خدایی پیام داد و گفت: «آقا برای ما هم دعا کنید.»اون موقع هر کس می‌گفت برام دعا کنید، می‌گفتم: «مشکل چیه که همون رو دعا کنم؟»و همون، شروع یه گفت‌وگو شد که تا نیمه‌های شب طول کشید. از کل زندگیش گفت، از بحران ازدواجش و این حرف‌ها.منم شنیدم و وقتی رسیدم به کربلا حرف‌هاش رو منتقل کردم به باب‌الحوائج و گذشت و گذشت.یکی دو سال پیش شنیدم با همونی که می‌خواسته ازدواج کرده و خوشحال شدم براش.دیشب اتفاقی دیدم که عه... عکس پروفایلش شده نوزادش.در حق هم دعا کنیم.شاید همون لحظه نفهمیم دعایی که برای هم کردیم، آخرش به کجا می‌رسه؛ولی بعضی وقتا سال‌ها بعد، یه گوشه از زندگی یکی رو می‌بینی و می‌فهمی چقدر خوبه که اون روز یادش بودی.