(ادامه👆🏻)آن شغالی رفت اندر خُم رنگاندر آن خُم کرد یک ساعت درنگپس بر آمد پوستش رنگین شدهکه منم طاوو

(ادامه👆🏻)آن شغالی رفت اندر خُم رنگاندر آن خُم کرد یک ساعت درنگپس بر آمد پوستش رنگین شدهکه منم طاووس علیین شدهپشم رنگین رونق خوش یافتهآفتاب آن رنگها بر تافتهدید خود را سبز و سرخ و فور و زردخویشتن را بر شغالان عرضه کردجمله گفتند ای شغالک حال چیستکه تو را در سر نشاطی ملتویستاز نشاط از ما کرانه کرده‌ایاین تکبر از کجا آورده‌اییک شغالی پیش او شد کای فلانشید کردی یا شدی از خوش‌دلانشید کردی تا به منبر بر جهیتا ز لاف این خلق را حسرت دهیبس بکوشیدی ندیدی گرمییپس ز شید آورده‌ای بی‌شرمیی ...و آن شغال رنگ‌رنگ آمد نهفتبر بناگوش ملامت‌گر بکفتبنگر آخر در من و در رنگ منیک صنم چون من ندارد خود شمنچون گلستان گشته‌ام صد رنگ و خوشمر مرا سجده کن از من سر مکشکر و فر و آب و تاب و رنگ بینفخر دنیا خوان مرا و رکن دینمظهر لطف خدایی گشته‌املوح شرح کبریایی گشته‌امای شغالان هین مخوانیدم شغالکی شغالی را بود چندین جمالآن شغالان آمدند آنجا به جمعهمچو پروانه به گرداگرد شمعپس چه خوانیمت بگو ای جوهریگفت طاوس نر چون مشتریپس بگفتندش که طاوسان جانجلوه‌ها دارند اندر گلستانتو چنان جلوه کنی گفتا که نیبادیه نارفته چون کوبم منیبانگ طاووسان کنی گفتا که لاپس نه‌ای طاووس خواجه بوالعلاخلعت طاووس آید ز آسمانکی رسی از رنگ و دعویها بدان ...همچو فرعونی مرصع کرده ریشبرتر از عیسی پریده از خریشاو هم از نسل شغال ماده زاددر خم مالی و جاهی در فتادهر که دید آن جاه و مالش سجده کردسجدهٔ افسوسیان را او بخوردگشت مستک آن گدای ژنده‌دلقاز سجود و از تحیرهای خلقمال مار آمد که در وی زهرهاستو آن قبول و سجدهٔ خلق اژدهاستهای ای فرعون ناموسی مکنتو شغالی هیچ طاووسی مکنسوی طاووسان اگر پیدا شویعاجزی از جلوه و رسوا شویموسی و هارون چو طاووسان بدندپر جلوه بر سر و رویت زدندزشتیت پیدا شد و رسواییتسرنگون افتادی از بالاییتچون محک دیدی سیه گشتی چو قلبنقش شیری رفت و پیدا گشت کلبای سگ‌گرگین زشت از حرص و جوشپوستین شیر را بر خود مپوشغرهٔ شیرت بخواهد امتحاننقش شیر و آنگه اخلاق سگان----------------------پی‌نوشتبرداشت ما از این شعر، از نظر مصداقی، تا حدی وارونه است. می‌توان جای موسی و هارون، کوروش و شاپور نهاد و جای فرعون، اعراب. اصل مطلب وارونه‌نمایی‌ها و رسوا کردن آن است.@mardihamorteza