*شاعری به ظرافت گفته است:علی را قدر پیغمبر شناسدکه هر کس خویش را بهتر شناسد ...ــ بله ؛ خداوند قسمت کند به زیارت حرم مولا و پابوس علی (علیه السلام) بروید؛ می بینید که اذن دخول حرم حضرت علی (علیه السلام) مانند اذن دخول حرم حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) است؛ انگار می خواهید وارد مسجد النبی (صلی الله علیه و آله) شوید. تمام زیارت امام علی (علیه السلام) به اذن رسول الله (صلی الله علیه و آله) است. در اذن دخول حرم امیرالمؤمنین (علیه السلام)  اصلاً اسم از ایشان نیست بلکه به طور مداوم از پیامبر (صلی الله علیه و آله) اذن می گیریم.جالب این است که در زیارت مولا علی (علیه السلام) می گوییم: "ای کسی که در مدینه دفن هستی اذن بده!". آخر مگر حضرت علی (علیه السلام) در مقابل ما دفن نیست؟ پس چرا از پیامبر (صلی الله علیه و آله) برای ورود اذن می گیریم؟! دیگر چگونه اثبات کنیم که این نمونه ها اشاره دارد به این قرب علی (علیه السلام) با پیامبر (صلی الله علیه و آله) ؟با این نمونه ها آیا نمی توان فهمید که کلمه «ولی» و «مولا» در حدیث "من کنت مولاه فهذا علی مولاه" ولی به معنای دوست نیست و به معنای «ولی نعمت» است؟! از کدام آیات قرآن می توان امامت و ولایت علی (علیه السلام) را اثبات کرد؟ــ درباره اثبات ولایت و امامت امیرالمؤمنین (علیه السلام) آیات زیادی وجود داردکارهای خداوند حکیمانه و هدف مند است. از جمله کارهای هدف مند خداوند، بیانات قرآن کریم است. اگر خدا در قرآن قصه حضرت یوسف (علیه السلام) را نقل می کند در پایان می گوید: "اینگونه اجر نیکوکاران را می دهیم"(3) یعنی فکر نکنید این قصه، یک داستان شخصی بود بلکه هرکه خود را اینگونه از گناه حفظ کند، ما به آن اینگونه پاداش می دهیم. اینگونه عبارات در قرآن کریم بسیار است و قانون این است که از قرآن باید استفاده عام کرد.اما آن نمونه: خداوند در سوره بقره ـ که بزرگ ترین سوه قرآن است ـ قصه «طالوت» و «جالوت» را نقل می کند. در این واقعه، دو جبهه حق و باطل در مقابل هم قرار گرفتند. در جبهه حق، نوجوانی بود به نام «داود» که با شجاعت تمام، رهبر کفر را کشت. قرآن می فرماید حال که شجاعت به خرج دادی و رهبر کفر را کشتی، من سه چیز به تو می دهم: 1.حکومت 2.حکمت 3. علم وسیع.(4)داود پس از آن کار بزرگ، ابتدا نامش شد «جناب داود»، سپس شد «حضرت داود» و سرانجام فرزندانش پیغمبر شدند.حال ما می گوییم: مگر در جنگ احزاب یا همان جنگ خندق، حضرت علی (علیه السلام)، «عمرو بن عبدود» را به درک واصل نکرد؟ حال چطور خداوند در آن ماجرا که رهبر کفر توسط یک جوانی به نام داود کشته شد به آن قهرمان الهی، حکومت و حکمت و علم می دهد اما به علی (علیه السلام) نمی دهد؟ آیا این خلاف سنت و قانون خداوند نیست؟ پس همان الطافی که به داود (علیه السلام) کرد باید به علی بن ابی طالب (علیهم السلام) نیز بکند.اگر قانون این است که داود، جالوت را که رهبر کفر بود را کشت و حکومت و حکمت و علم را دریافت کند، پس علی بن ابی طالب نیز که قهرمان سپاه کفر عمرو بن عبدود را در جنگ خندق به جهنم فرستاد، باید همان مقدار که داود از الطاف الهی برخوردار شد، از این موهبت ها برخوردار شود.این خود دلیلی محکم است بر اثبات حقانیت ولایت مولانا امیرالمؤمنین علی علیه السلام. این سندی است محکم و مستند. آیا دلیلی بالاتر از قرآن استپی نوشت ها :1.سوره آل عمران، آیه 61. یعنی: هر که در این [باره] پس از دانشى که تو را [حاصل] آمده با تو محاجه کند بگو بیایید پسرانمان و پسرانتان و زنانمان و زنانتان و ما خویشان نزدیک و شما خویشان نزدیک خود را فرا خوانیم سپس مباهله کنیم و لعنت خدا را بر دروغگویان قرار دهیم.2. سند اینکه ایشان فقط پنج تن آل عبا را در جبهه مقابل مسیحیان بردند در کتب اهل سنت بسیار است؛ از جمله می توان به «تفسیر طبری» محمد بن جریر طبرى، «مستدرک» حاکم نیشابورى، «دلائل» ابو نعیم و «تفسیر کشاف» زمخشری اشاره کرد.3.و کذَلِکَ مَکَّنِّا لِیُوسُفَ فِی الأَرْضِ یَتَبَوَّأُ مِنْهَا حَیْثُ یَشَاءُ نُصِیبُ برَحْمَتِنَا مَن نَّشَاء وَلاَ نُضیعُ أَجْرَ المُحسنِین (سوره یوسف، آیه ۵۶﴾. یعنی: و بدین گونه یوسف را در سرزمین [مصر] قدرت دادیم که در آن هر جا که مى خواست  سکونت مى کرد هر که را بخواهیم به رحمت خود مى رسانیم و اجر نیکوکاران را تباه نمى سازیم.4.وَ قتَلَ دَاوُودُ جَالُوتَ وَآتَاهُ اللَّهُ الْمُلْکَ وَالْحِکْمَةَ وَعَلَّمَهُ مِمَّا یَشَاءُ" (بقره ـ 251). یعنی: و داوود جالوت را کشت و خداوند به او پادشاهى و حکمت ارزانى داشت و از آنچه مى خواست به او آموخت.@marefatjabar 🌹