تا به کی جان کندن اندر آفتاب ای رنجبرریختن از بهر نان از چهر آب ای رنجبرزین همه خواری که بینی زآفتاب و خاک و بادچیست مزدت جز نکوهش یا عتاب ای رنجبراز حقوق پایمال خویشتن کن پرسشی چند می‌ترسی ز هر خان و جناب ای رنجبرجمله آنان را که چون زالو مکندت خون بریزواندران خون دست و پایی کن خضاب ای رنجبردیو آز و خودپرستی را بگیر و حبس کنتا شود چهر حقیقت بی‌حجاب ای رنجبرحاکم شرعی که بهر رشوه فتوا می‌دهدکی دهد عرض فقیران را جواب ای رنجبرآنکه خود را پاک می‌داند ز هر آلودگیمی‌کند مردارخواری چون غُراب ای رنجبرگر که اطفال تو بی‌شامند شب‌ها باک نیستخواجه تیهو می‌کند هر شب کباب ای رنجبرگر چراغت را نبخشیده‌است گردون روشنی غم مخور، می‌تابد امشب ماهتاب ای رنجبردر خور دانش امیرانند و فرزندانشانتو چه خواهی فهم کردن از کتاب ای رنجبرمردم آنانند کز حکم و سیاست آگهندکارگر کارش غم است و اضطراب ای رنجبرهرکه پوشد جامهٔ نیکو بزرگ و لایق اوسترو تو صدها وصله داری بر ثیاب ای رنجبرجامه‌ات شوخ است و رویت تیره‌رنگ از گرد و خاک از تو می‌بایست کردن اجتناب ای رنجبرهرچه بنویسند حُکّام اندرین محضر رواست کس نخواهد خواستن زایشان حساب ای رنجبر#پروین_اعتصامی