❒نقاشی روی پشت کودک، فراتر از یک بازی ساده، فعالیتی غنی برای رشد اوست. این بازی با تبدیل حس لامسه به تصویر ذهنی، تفکر نمادین (پیاژه) را تقویت می‌کند. با ایزوله کردن حس لامسه، ادراک حسی (مونته‌سوری) را می‌سازد و از طریق ایجاد یک تعامل امن و متمرکز، به دلبستگی عاطفی و تنظیم توجه کودک کمک می‌کند.📚 مهم‌ترین نظریه‌ها و مراحل رشدی مرتبط با این بازی:📘نظریه رشد شناختی ژان پیاژه:این بازی کاملاً با مرحله پیش‌عملیاتی پیاژه همخوانی دارد که تقریباً سنین ۲ تا ۷ سالگی را شامل می‌شود.🪞ظهور «کارکرد نمادین»: در این مرحله، کودک تازه توانایی این را پیدا کرده که یک چیز (مثلاً خطی که روی پشتش کشیده می‌شود) را به عنوان نمادی برای چیز دیگر (مثل یک شکل روی کاغذ) در نظر بگیرد.این بازی دقیقاً همین پل نمادین را می‌سازد: «احساس لامسه» به «تصویر بصری» تبدیل می‌شود و کودک باید این نماد را تعبیر کند.تمرکز بر یک ویژگی (مرکزگرایی): اگر کودک در تشخیص اشکال مشکل دارد،ممکن است روی یک بخش از لمس(مثلاً فقط نقطه‌ی شروع) تمرکز کند و کل مسیر را نادیده بگیرد. این بازی به او کمک می‌کند تا تمرکز خود را گسترش دهد.📕نظریه رشد حسی حرکتی مونته‌سوری:اگرچه این بازی یک فعالیت ساخت‌یافته است، اما کاملاً در راستای اصول مونته‌سوری است که بر آموزش حواس تأکید دارد.ایزوله کردن یک حس: در این بازی، حس بینایی موقتاً کنار گذاشته می‌شود (چون کودک نمی‌بیند چه می‌کشید) و حس لامسه به تنهایی تحریک می‌شود. مونته‌سوری معتقد بود برای تقویت یک حس خاص، باید آن را از سایر حواس ایزوله کرد تا مغز به طور کامل روی پردازش آن اطلاعات متمرکز شود. این دقیقاً همان کاری است که انجام می‌ شوددرک مفاهیم انتزاعی از طریق ملموسات: کودک مفهوم «دایره» یا «زیگزاگ» را نه به عنوان یک کلمه، بلکه به عنوان یک احساس فیزیکی درک می‌کند.🧠حواس، دروازه‌های ورود به ذهن هستندمونته‌سوری می‌گفت: «هیچ چیز در ذهن وجود ندارد، مگر آنکه قبلاً در حواس وجود داشته باشد.»او معتقد بود برای اینکه کودک مفاهیم انتزاعی (مانند بزرگ و کوچک، نرم و زبر، گرم و سرد) را درک کند، ابتدا باید آنها را با حواس خود تجربه عینی کند.برای مثال: کودک مفهوم «بزرگ» را با چیدن برج‌های حلقه‌های بزرگ و کوچک درک می‌کند، نه با تماشای فلش‌کارت.🎭قصه‌گویی با انگشت: به جای کشیدن یک شکل ثابت، یک داستان کوتاه روی پشت کودک بگویید. مثلاً: «یک دایره‌ی بزرگ کشیدم (خونه) یک زیگزاگ ازش بیرون زد (دود)، بعدش چند تا نقطه ریخت پایین (بارون)...» کودک باید با دنبال کردن حس لامسه، آخرین شکل یا حس داستان را پیدا کند.📒نظریه دلبستگی جان بالبی:این بازی، فراتر از یک تمرین شناختی، یک تعامل دلبستگی‌ساز قدرتمند است.🛡ایمنی و حضور: شما پشت سر کودک نشسته‌اید. این موقعیت، هم فضایی امن و حمایتگر ایجاد می‌کند و هم به او استقلال می‌دهد 👁‍🗨 نگاه مشترک : اگرچه کودک به برگه نگاه می‌کند، شما هر دو بر روی یک موضوع مشترک تمرکز کرده‌اید. این «اشتراک ذهنی» یکی از پایه‌های شکل‌گیری امنیت عاطفی و اعتماد است.📗مفهوم «هم‌تنظیمی» در روانشناسی رشد:در نظریه‌های نوین رشد عاطفی اجتماعی به مفهوم هم‌تنظیمی اشاره می‌شود.🌀تنظیم توجه از طریق بدن: وقتی کودک باید برای تشخیص شکل، روی حس لامسه پشت خود تمرکز کند، سیستم عصبی او به طور خودکار آرام‌تر و متمرکزتر می‌شود. لمس آگاهانه و آرام شما به کودک کمک می‌کند تا سطح برانگیختگی خود را تنظیم کند. این بازی می‌تواند برای کودکانی که بی‌قرار یا کم‌توجه هستند، بسیار تنظیم‌کننده باشد.📙نظریه رشد ادراکی گیبسون: النور و گیبسون بر روی ادراک مستقیم و تمایزگذاری کار کردند.🔄تمایزگذاری : کودک در این بازی یاد می‌گیرد که بین محرک‌های لمسی مختلف تمایز قائل شود؛ حس خط صاف با خط زیگزاگ فرق دارد، حس دایره با ضربدر متفاوت است. این توانایی تمایزگذاری حسی، پایه و اساس تمام یادگیری‌های بعدی (از جمله خواندن و نوشتن) است.❒وقتی کودکی گل‌آلوده را ورز می‌دهد، یا انگشت‌های کوچکش را توی برنج فرو می‌برد انگار دارد با تمام وجودش زندگی را لمس می‌کند. این بازی‌ها زبان مخفی دل کوچولوهاست.جایی که اگر ناراحت باشند، گل‌ها را له می‌کنند. اگر شاد باشند، برج می‌سازند.و اگر خسته باشند، دست‌شان را توی شن‌ها فرو می‌برند و سکوت می‌کنند. ما بزرگ‌ترها فکر می‌کنیم دارند کثیف کاری می‌کنند، اما نه؛ دارند زخم‌های کوچک دلشان را با خاک و آب ترمیم می‌کنند.🫂 وقتی به کودک اجازه می‌دهیم حس کند، بفشارد، بسازد و خراب کند، در واقع به او می‌گوییم: «تمام وجودت برای ما ارزش دارد، حتی آن بخشی که هنوز حرف زدن بلد نیست.»بیایید گاهی خودمان هم کنارشان بنشینیم، آستین‌ها را بالا بزنیم و با هم گِل بازی کنیم. چرا که این لحظه‌ها هیچ وقت تکرار نمی‌شوند𝐂𝐡𝐚𝐧𝐧𝐞𝐥 @Marham_Foundation