📌 بذل و بخششِ خلاف قانون!🔸 بدون تعیین اثرات محیط‌زیستیِ اقدامات غلط و متعدد دستگاه‌ها و ادارات در حوضه آبریز تالاب میقان اراک و بدونِ تخصیص حقابه مورد‌نیاز، حق نابودی تالاب را ندارید!🔻 چند روز پیش، یکی از مسئولین استان از تعیین‌تکلیف تخصیص پساب اراک به شهرداری اراک، شهرک‌های صنعتی، بنیاد مستضعفان و تالاب میقان و در حالِ اجرا بودن برنامه‌های انتقال آن خبر داده بود.🔻 این گفته‌ها درخصوص ۱۰۵۰ لیتر در ثانیه پساب اراک درحالیست که در حال حاضر و در امتداد روند دو دهه اخیر، بخش قابل‌توجهی از پساب تصفیه‌شده به تالاب میقان وارد می‌شود؛ اقدامی‌که از ابتدا غلط بود اما اکنون گرفتنِ بخش قابل‌توجهی از آن از تالاب و محدود کردنش، اقدامی غلط‌تر است.🔻 سال‌هاست پساب تصفیه‌شده در بخشی از تالاب رهاسازی شده و حتی با فرض دارا بودن استانداردهای رهاسازی محیط‌زیستی، خودِ انباشت پیوسته ترکیبات پساب در تالاب، بررسی‌های مستقل از تأثیرات قطعی آن بر نگین محیط‌زیست اراک را ضروری می‌سازد؛ بررسی‌ای که بدون اعمال فشار طرف‌های دخیل در مسئله باید انجام شود تا به سرنوشت نامطلوب پژوهش‌هایی مثل سیاهه انتشار آلودگی هوای اراک دچار نگردد و تا وقتی این مهم انجام نشود، هر اقدام تازه‌ای خلاف ماده ۱ قانون حفاظت، احیا و مدیریت تالاب‌های کشور است.🔻 از سوی دیگر، در حال حاضر و با میزان تخصیص فعلی پساب و پیش از عملیاتی شدن بذل و بخشش‌های جلسات اخیر، حداقل نیاز آبی میقان در حال تأمین بوده که این روند فعلی، تکلیف وزارت نیرو را به خودی خود برای اجرای ماده ۴ آیین‌نامه جلوگیری از تخریب و آلودگی‌ غیرقابل جبران تالاب‌ها در راستای تبصره ماده ۱ قانون حفاظت، احیا و مدیریت تالاب‌های کشور، برای اولویت‌بخشی به تخصیص نیاز تالاب‌ها پس از آب شرب را تأمین می‌‌کند. در واقع تامین حقابه تالاب، مقدم بر تخصيص صنعتی، کشاورزی و فضای سبز است چون کارکرد و مزیت‌های محیط‌زیستی تالاب‌ها از همه این موارد بیش‌تر است.🔻 اکنون اما ادارات ذیل وزارت نیرو و همچنین سایر دستگاه‌های اجرایی استان، چگونه کاهش تخصیص حقابه تالاب میقان اراک را به صورت خلاف قانون دنبال می‌کنند و احدی از دستگاه‌های ناظر به آنها خرده نمی‌گیرد؟ یادم رفت، قانون گویا فقط برای ما بدبخت و بیچارگان است که بارها عناوین مختلف آن را مثل پتک، بر سرمان بکوبند و محدودمان کنند اما باعث و بانیان تمام مشکلات، دستشان هم آزادتر شود و نه محدودتر.🔻 همانطور که پیش از این و در چهارچوب علت‌یابی بحران پشه در تالاب میقان هم گفتم، نفس رهاسازی پساب تصفیه‌شده به تالاب، عامل بحران نیست بلکه مسئله اساسی به کیفیت تصفیه و چگونگی ورود پساب باز می‌گردد و باید ریشه آن را در وضعیت تصفیه‌خانه جست‌وجو کرد نه اساس رهاسازی و نباید در این ارتباط، آدرس نادرستی به جوامع محلی پیرامون تالاب داده شود.🔻 مسئله دیگر این است که میقان به صراحت تمام و بدون ذره‌ای بحث اضافه، ماهیت تالابی داشته و این موضوع حمایت قانونی و تصویب هیئت وزیران را داراست و بنابراین، استفاده از دیگر عناوین برای ماهیت آن و مثلا ارجاع به پژوهش دهه ۶۰ نمی‌تواند وسیله‌ای برای توجیه عدم‌تخصيص حقابه باشد. ضمنا در دهه ۶۰، کجا انبوهی سد و آب‌بند و صدها چاه عمیق و نیمه عمیق، تبدیل مراتع به زمین‌های کشاورزی و فعالیت بزرگ معدنی در حوضه آبریز تالاب میقان وجود داشت؟ اتفاقا برخلاف سوءاستفاده برخی‌ها از پژوهش‌ها، کسی از آنها منکر تأمین حقابه نیست. در این رابطه، دستگاه‌ها و اشخاص حقیقی و حقوقی که با اقدامات غلط خود در حق حوضه آبریز تالاب میقان، منجر به وارد آمدن خسارت به تالاب و حریم بوم‌شناختی آن شده‌اند، باید طبق ماده ۴ قانون حفاظت، احیا و مدیریت تالاب‌های کشور، پاسخگوی اعمال خودشان باشند نه اینکه در نقش مدعی ظهور نمایند.🔸 همین مسئله، به‌روشنی نشان می‌دهد که چرا در سال‌های اخیر، بارها و بارها ما به استفاده غلط بعضی دستگاه‌های اجرایی استان مرکزی از عنوان غلط "ک و ی ر" برای میقان واکنش نشان داده‌ایم.🔻 نباید این سرزمین، ویران‌تر از امروز شود و موضوع پساب تصفیه‌شده و وضعیت تالاب میقان اراک در هیاهوی دیگر بحران‌ها به فراموشی سپرده شود و بعدا هم مدعیانی موهومی، از روی ویرانه‌های محیط‌زیست، ژست قهرمان اما با سکوت در بزنگاهِ امروز بگیرند.✍ علی ناهیدی‌نژاد ◻️ آب و هوای مرکزی 🆔 @markazemeteo