بر می گردم از اوزان بیقرار شعرهابه بی وزنی سنگین دردهایمبه شوهرم گفتم دروغ بگویدبگوید که دوستم دارد.

بر می گردم از اوزان بیقرار شعرهابه بی وزنی سنگین دردهایمبه شوهرم گفتم دروغ بگویدبگوید که دوستم دارد.و عشق رابا تمام واژه های مقدسمی سپارم به خدابه مقدس معصومه ای که درش شکسته می ماندو ضامن آهویی کهدرهایش بسته!آهکعبه ی بی طواف منکه بر مغز له شده ام طواف می کنیکدام خدا رادر تاریخ انگشتهایت بنگارمو کدام پیامبر رادر برابرت قربانی کنم!تنها بوسه ها حقیقت داشتند شایدبوسه هایی که منقرض شدند...مریم پناهشاهی@marypoem