عزیز منتو ای بیقرار جاری منندای گمشده در روح خشکسالی منسکوت تلخ درختان باغ پاییزمبرای خواستنت برگ بر

عزیز منتو ای بیقرار جاری منندای گمشده در روح خشکسالی منسکوت تلخ درختان باغ پاییزمبرای خواستنت برگ برگ می ریزمصدای گریه از انبوه سرخ می آیدصدای خنده ندارد دلم به یاد حتّیبرای سرخ ترین گریه آشیانم باشوطن تو خانه من نیستی ؟امانم باششکوفه های مرا بی کفن به خاک سپارمرا که مثله شده در تنم هزار بهاروطن تو خانه کفتارهای پیر شدی؟!تو قتلگاه سیاووشان و قبر هر دلیر شدی؟وطن تو خانه کفتارهای پیر نباشتو قتلگاه سیاووشان و قبر هردلیر نباشتمام پنجره ها سخت استتار شدهدرون کوچکمان مرگ صد بهار شدهوطن تو تقویمت از چه بی بهار شده؟وطن تو خانه من نیستی؟! امانم باشبرای سرخترین گریه آشیانم باش.مریم پناه شاهی@marypoem