بر می گردماز اوزان بیقرار شعرهابه بی وزنی سنگین دردهایمبه شوهرم گفتم دروغ بگویدبگوید که دوستم داردوع

بر می گردماز اوزان بیقرار شعرهابه بی وزنی سنگین دردهایمبه شوهرم گفتم دروغ بگویدبگوید که دوستم داردوعشق راباتمام واژه های مقدسمی سپارم به خدابه مقدس معصومه ای کهدرش شکسته می ماندوضامن آهویی کهدرهایش بسته!آهکعبه ی بی طواف منکه بر مغز له شده ام طواف می کنیکدام خدا رادر تاریخ انگشتهایت بنگارمو کدام پیامبر رادر برابرت قربانی کنم!نه چشمها و دستهاتنها بوسه ها حقیقت داشتندبوسه هایی که منقرض شدند...مریم پناه شاهی@marypoem