حرفی ندارد روبروی هم دیوار با دیوار پاشیده ای زخم سکوتت را در کوچه ای بی یار بر دیوار دلخسته از نیرن

حرفی ندارد روبروی هم دیوار با دیوار پاشیده ای زخم سکوتت را در کوچه ای بی یار بر دیوار دلخسته از نیرنگ امیدم جز سرخ خون رنگی به زخمم نیست دلخسته ام از کوه سرخی که سربسته با زخم سیاه خارسدّ مرا درمان تو دار است تا زخم دارم صبر دیوار است می دارمت در چشمهای دار می داری ام در گریه ی دیوار تا سرخ خون رنگی به چشمم نیست می داری ام دیوارها بردار. مریم پناهشاهی @marypoem