در محله‌ای که زندگی می‌کنم، خانواده‌ای عرب‌زبان حضور دارند و بیشتر همسایه‌های دیگر آلمانی هستند. چیز

در محله‌ای که زندگی می‌کنم، خانواده‌ای عرب‌زبان حضور دارند و بیشتر همسایه‌های دیگر آلمانی هستند. چیزی که برایم جالب بود، تفاوت ساده‌ای در نوع بازی بچه‌هاست. بچه‌های آن خانواده گاهی برای تفریح تفنگ‌بازی می‌کنند، در حالی که بچه‌های آلمانی بیشتر فوتبال و بازی‌هایی را انتخاب می‌کنند که کمتر با خشونت ارتباط دارند.در نگاه اول، شاید این فقط یک تفاوت فرهنگی به نظر برسد؛ اما برای من، این صحنه چیزی فراتر از تفاوت فرهنگی را نشان می‌دهد. انگار مهاجر فقط بدن خود را از یک جغرافیا به جغرافیای دیگر منتقل نمی‌کند بلکه بخشی از جهان پیشین خود را نیز با خود می‌آورد. نه لزوما خشونت، بلکه اثر اقلیم‌های اجتماعی‌ای را که در آن رشد کرده است عادت‌ها، ترس‌ها، خاطرات شیوه‌های خیال‌پردازی و حتی شکل بازی کردن.وقتی به این صحنه نگاه می‌کنم، به این فکر می‌کنم که بازی کودک می‌تواند نوعی تمرین جهان‌بینی باشد. کودکی که با تفنگ بازی می‌کند، ممکن است جهان را بیشتر در قالب نیرو دفاع تعقیب و رویارویی تجربه کند در حالی که کودکی که فوتبال بازی می‌کند، جهان بازی را بیشتر در قالب همکاری، رقابت و قواعد مشترک تجربه می‌کند. البته این به آن معنا نیست که یکی ذاتاً خشونت‌طلب و دیگری صلح‌طلب است. چنین تفاوتی را نمی‌توان به قومیت یا ذات انسان نسبت داد. پشت این رفتارها، تجربه‌های زیسته‌ای قرار دارند که به‌تدریج در بدن و ذهن انسان رسوب می‌کنند.مهاجر در واقع، تنها از یک کشور به کشور دیگر نمی‌رود بخشی از تاریخ زندگی خود را نیز با خود حمل می‌کند. حتی وقتی وارد محیطی امن‌تر می‌شود، آثار جهان قبلی ممکن است برای مدتی طولانی در رفتارها، ترس‌ها، عادت‌ها و تخیل او باقی بماند.در این محله، دو نوع بازی در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند؛ شاید یکی بیشتر محصول اقلیم‌هایی باشد که در آن ناامنی و مواجهه با خشونت حضور پررنگ‌تری داشته و دیگری محصول محیطی که امنیت و قواعد غیرخشونت‌آمیز از کودکی تجربه شده‌اند.همین کنار هم قرار گرفتن ساده، برای من یک پرسش مهم ایجاد می‌کند آیا انسان‌ها بیش از آنکه محصول قومیت باشند، محصول تجربه‌های زیسته خود نیستند؟وقتی می‌گویم مهاجر ممکن است بخشی از نیاز یا آمادگی برای مواجهه با خشونت را با خود به همراه آورده باشد، منظورم قضاوت درباره او یا نسبت دادن خشونت به یک قومیت نیست. منظورم بیشتر اشاره به تاریخ بدن‌هاست؛ بدن‌هایی که در جهان‌های متفاوت رشد کرده‌اند و آثار آن جهان‌ها را با خود حمل می‌کنند.شاید مهاجرت، فقط جابه‌جایی انسان‌ها میان جغرافیاها نباشد؛ بلکه برخورد و همزیستی تجربه‌های متفاوت انسانی نیز باشد. گاهی حتی در ساده‌ترین چیزها، مثل بازی کودکان، می‌توان ردپای این تاریخ‌های متفاوت را دید.https://t.me/marzockacademy