اگه بپذیریم که مرگی وجود نداره چه چیز ترس از مرگ رو ایجاد میکنه؟؟؟ ببینید ترس از مرگ، حتی اگر مرگ ر

اگه بپذیریم که مرگی وجود نداره چه چیز ترس از مرگ رو ایجاد میکنه؟؟؟ ببینید ترس از مرگ، حتی اگر مرگ را صرفاً یک استحاله بدانیم، بنده بر این باورم عمدتاً از سه منبع روان‌شناختی تغذیه می‌شود: ۱- توهم تداومِ «من»: بدین معنی که ذهن برای بقا، هویتی ثابت و پیوسته…در حقیقت ما در حال ساختن سازه ای هستیم که یک توهم بودن ایجاد می‌کنه و در حقیقت منی میشه گفت وجود نداره؟؟؟یک کودک ترس از هیچ چیز ندارد درسته؟؟؟بله، از این منظر، «من» یک سازهٔ روانی-روایی است ، یعنی ذهن برای انسجام تجربه‌ها، داستانی به نام «منِ ثابت» می‌سازد...معتقدم این سازه کارکردی است، اما ذاتاً یک توهمِ پیوسته بودن است، نه یک جوهر تغییرناپذیر. پس به یک معنا، «منِ مطلق» وجود ندارد ، آنچه هست، جریانی از تجربه‌هاست که ذهن آن را به شکل یک هویت می‌بافد....در مورد کودک از منظر بنده ، کودک در ابتدا فاقد این روایتِ پیچیده از «من» است... کودک هنوز مفهوم زمان، مرگ، مالکیت و هویت ثابت را نساخته است ، بنابراین ترس از مرگ یا نیستی برایش بی‌معناست... ترس او عمدتاً جسمی، حسی و وابسته به تهدیدهای فوری است (مثل جدایی از مراقب یا درد)، نه ترسی وجودی... به همین دلیل می‌توان گفت ترس از مرگ، محصولِ رشدِ شناختی و شکل‌گیری همان «سازهٔ من» است، نه یک ترس ذاتی و اولیه...موذنhttps://t.me/marzockacademy