دلنوشته ای بر این روزهای سخت جنگآنجا که هستی بر روح ادمی میخواند نغمه پرندگان را مینوازد شرشرجویبارا

دلنوشته ای بر این روزهای سخت جنگآنجا که هستی بر روح ادمی میخواند نغمه پرندگان را مینوازد شرشرجویبارانلابلای جنگل سر سبزانجا که کودک دلواپساز کشته شدن حیواناتغمزده و بیگناهدر عین حال امیدواربچه گربه ای را در بغل میگیردآنجا که کوه های پر ازبرف البرز پیر زاگرس پر صلابتدر میان شکاف ها و در ه هایشتمدنی جند هزار ساله را در آغوش دارداین واژه شومدیو سیاه جنگچون شبح سرگردانیدر سایه های دیوار مرگچنگ بر زندگی میزنداه اهریمناناین رویا فروشانبا وعده های پوچاخرالزمان راارمغان دارندانجا که سگ را برای تجاوز به انسانتربیت میکنند"تمدن " خشونت امیز خود را در مقابل تمدن مهر و دوستیبه رخ میکشندان زمان که اجدادشان هنوز دم داشتندآرش ، جان بر کمان میکردایران تمدن چند هزارهشهر و قنات عصر زرین فرهنگیجهانی داشتاینان در پی نابودی انسانند جهانی را به اتش کشیده اندابر تیره ایبرخورشید حقیقت سایه انداخته بشریت را گروگان دارند لیک ،خورشید به حرمت هرگام استوار لرزه بر تن کینه انداختهطلوع جاودانه رانثار زمین خواهد کردققنوس عشقاز دل این اتشبر بوم سپید صبحطرحی نو خواهد انداختخردمندانه ،مقاوم و استوار پایه های تزویر خونریزشان رابه لرزه خواهد انداختآری، صلح سبزدر قلب سرد فولاد،ریشه خواهد دواندو نام بلند آدمی،نه در غبار باروت،که در کتیبه‌ی تاریخ بی‌جنگ،نقش ابدی عشق رابر پیشانی جهانحک خواهد کرد                                                    ۱۴۰۵/۲/۵M Mhttps://t.me/marzockacademy