(من اخلص لله....) یعنی هیچی خود نداشته باشد، خود موهوم نداریم آدم خود موهوم را با هوای نفس خودش خلق می کندمثل تصویر آدم که حکایت آدم است ولی حیوان این توحید جزئی  را نمیتواند ادراک کند انسان این توحید جزئی را ادراک می کند حیوانات گرچه چشم دارند ولی نمیتوانند خودشان را در تصویرشان ببینند مثل آن شیر در مثنوی با اینکه سلطان حیوانات است و خرگوش را که مثال میرند لطفی در آنست که با اینکه خرگوش ضعیف است و از آن طرف شیر با اینکه سلطان حیوانات جنگل است نمیتواند خودش را در تصویر ببیندآنکه طغیان دارد نمیتواند حقیقت را ببیند آدم باید محو در فرمان خدا بشودحقیقت این است که ظهورات خدا حکایت هو هستند هو عبارت از الرحمن است که رحمت بی نهایت داردهمه باندازه ای که دارایی دارند در گفتار یا کردار یا نوشتارش خودشان را ظاهر می کنندحسن ظاهر یعنی شخصی که کارهای خوبی انجام میدهد کاشف از ملکه و قلبی است که پیدا کرده است آن قلب میزند و از اعضای او خوبی و درستی صادر میشود همانطور که قلب آدمی که هرزه است میزند ، از او هرزه صادر میشودآنچه که پیغمبر آورده است انجام واجبات و ترک محرمات استاگر توانستیم همیشه یا در واجب باشیم یا در مستحب اگر چهل روز قرب داشتیم ،قرآنی میشویم و قرآن بر ما نازل میشود[سبحان ربی الاعلی و بحمده]اوست که سبحان است عالم همه حکایت آن سبحان هستنداگر اصلا نفهمید کفر است اگر خود داشت عبارت از شرک استخدا میفرماید : ما الکتاب را بالحق بر تو نازل کردیم[ انا انزلنا الیک الکتاب بالحق ] بر ما هم نازل کرده عالم همه الکتاب خدا هستند یک جانی هست ، بودی هست که رواق آینه عالم نمود و حکایت و کتاب اویندپیغمبر اکرم این حکمت را پیدا کرد و خدا پیغمبر را فرستاد تا قلب ما را که بالقوه است به فعلیت در آوردگفتیم: پیغمبران مامای توحید هستند آن الحکمه و آن توحید که در ما بالقوه است را متولد کنند همه چیزها در مقابل عظمت خدا ذلیلند (ذلت بعظمتک جمیع خلقک فاکفنا شر خلقک ) شر خلق خود ما هستیم حضرت استاد امامیمجلس چهارم ۱۴۰۵/۵/۱۶#عالم_حیات_متراکم#قلب_بشری_انسانی_آدمی#وحی_مایوحی#ملک_حکایت_اسم#نزول_ملک_ادراک_اسم#شر_خلق_هوای_نفس#طغیان_عدم_ادراک_اسم@madarehosn