📝📝📝توسعه‌ستیزان و توسعه‌گرایان🖊نگاه‏‌های آسیب‌‏شناسانه به «توسعه» در عین تعدد و تکثرشان غالباً ب

📝📝📝توسعه‌ستیزان و توسعه‌گرایان🖊نگاه‏‌های آسیب‌‏شناسانه به «توسعه» در عین تعدد و تکثرشان غالباً به گفتمان هنجاری و تجویزی ختم نمی‌‏شوند. به‌عبارتی، ما با روایان متعددی مواجه‏‌ایم که ذیل رتوریک و گاه با بازی‏‌های زبانی خاص خود، از ایرانِ کلنگی، ایران عقب‌‏مانده، ایران جامانده از قطار توسعه و جز این‏‌ها سخن می‏‌گویند اما به ساحت تجویز کمتر ورود می‌‏کنند. از طرفی آن‏هایی که پا در عرصه تجویز گذاشته‌‏اند نیز در نسخه‏‌‏های‏‌شان برای توسعه ایران بعضاً «دموکراسی» و «عدالت» را در تعلیق فرومی‌‏برند. گویی توسعه امری است که صرفاً از سوی دولت و برای یک الیت و طبقه خاص رخ خواهد داد و دیگران، تقدیرشان توسعه‏‌نیافتگی و بی‌‏بهره‌‏ماندن از مواهب توسعه است.🖊علی‏‌رضا علوی‌‏تبار در کتاب اخیرش، «توسعه‏ همه‏‌جانبه و برابری‌‏طلبانه» کوشیده است در قالب مجموعه مقالاتی از توسعه ایران بنویسد. علوی‏‌تبار در چارچوب‌‏بندی مباحث خود قائل به نظریه‌‏های خط‏‌مشی‏‌گذاری عمومی است و سویه‌‌‏ی محتوایی کتاب‌‏اش ذیل رهیافت‏ «اقتصاد سیاسی» به‏‌سمت توسعه‌‏ای مردم‌‏سالارانه و برابری‌‏خواهانه است. او در این گفت‌‏وگو ضمن ترسیم چارچوب محتوایی کتاب خود، از تعمیم‌‏پذیری محتوای آن و نسبت اصلاح‏‌طلبان با این مقوله نیز سخن گفته است.🔸متن کامل این گفت‌وگو را در لینک زیر بخوانید یا روی Instant View کلیک کنیدmashghenow.com/?p=6388📚منبع: کتاب‌نامه آگاهی نو، شماره ۸، پاییز و زمستان ۱۴۰۴#علیرضا_علوی_تبار #ایران #توسعه🔸نشانی تلگرام «مشق نو»:t.me/mashghenowofficial