تانیا عباسی، دانشجوی حسابداری دانشگاه شهید رجایی کرج و عاشق والیبال بود؛ آرزو داشت روزی در مسابقات ح

تانیا عباسی، دانشجوی حسابداری دانشگاه شهید رجایی کرج و عاشق والیبال بود؛ آرزو داشت روزی در مسابقات حرفه‌ای بازی کند. یک ماهه بود که پدرش را برای همیشه از دست داد و از چهار سالگی، فقط او و مادرش، تنهای تنها کنار هم زندگی کردند. اهل مهرشهر کرج، طرفدار گروه BTS بود و همیشه «آرمی» نامیده می‌شد.شب پنجشنبه ۱۸ دیماه ۱۴۰۴، تانیا همراه مادرش به اعتراضات هفت‌حوض رفت. وقتی مادرش از او خواست خانه بماند، گفت: «مگر خون من از بقیه رنگین‌تر است؟ برویم و حقمان را بگیریم تا فردای آزادی بتوانیم بگوییم ما هم سهمی داشتیم.»در مسیر بازگشت، در خیابان نیروی دریایی (رسالت) در شرق تهران، یکی از نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی از پشت سر، مستقیم به سرش شلیک کرد. دستش در دست مادرش بود. بیمارستان‌های «الغدیر» و «شهدای تجریش» از پذیرش او خودداری کردند و وقتی بالاخره رسیدند، دیگر دیر شده بود. آخرین حرف تانیا به مادرش قبل از گلوله خوردن این بود: «مامان، گشنمه... بریم شام بخوریم.»ادامه👇