بلال صدیق در هنگام خواندن اذان "حی" را از روی ناتوانی و لکنت "هی" تلفظ می کرد و عده ای مقدس از در خی

بلال صدیق در هنگام خواندن اذان "حی" را از روی ناتوانی و لکنت "هی" تلفظ می کرد و عده ای مقدس از در خیرخواهی درآمدند و به پیغمبر گفتند: اسلام نوپاست و این غلط در اذان خوب نیست؛ موذّنی بیاور که شیواتر و بهتر اذان گوید! آن بلالِ صدق در بانگِ نماز"حیَّ" را "هیَّ" همی‌خواند از نیازتا بگفتند: ای پیمبر نیست راست! این خطا، اکنون که آغازِ بِناستای نبی و ای رسولِ کردگاریک مؤذّن کاو بوَد اَفصح بیارعیب باشد اوّل دین و صلاحلحنِ خواندن لفظِ حَی علی فلاحخشمِ پیغمبر بجوشید و بگفت یک دو رمزی از عنایات نهفت: کای خسان نزدِ خدا "هیّ" بلالبهتر از صد حَیّ و خَیّ و قیل و قالوا مشورانید تا من رازتانوا نگویم آخر و آغازتان#مثنوی_مولوی #دفتر_سوم @masnavimolaviiآنچه نزد حق خریدار دارد صدق و راستی است نه کشیدن والضّالّین! تأکید بیش از اندازه روی الفاظ و ادای حروف از مخرج و تمرکز بر کلمات و طرز عمل، سالک را از توجه به اصل مطلب که خود حق باشد باز می دارد و شریعت مدارانی که مردم را در الفاظ و حروف و طرز ادای کلمات نگه می دارند و آنان را از توجه به مبدأ به صِرفِ ظاهر عمل سوق می دهند مصداق کسانی هستند که راه و مسیر حق را می بندند. پیامبر بر این خرده گیران شریعت و ملانقطی های متظاهر هشدار می دهد که همین لفظِ غلط بلال نزد محبوب حقیقی از هزار ذکر و قیل و قال شما بهتر و رفیع تر است. از این ایرادگیری و لفّاظی بپرهیزید وگرنه مجبور می شوم باطن پلیدتان را از ابتدا تا انتها آشکار کنم!